یعنی چه
واژه احفور در اصطلاحات علمی، زمینشناسی و دیرینشناسی به هرگونه اثر یا بقایای بهجامانده از موجودات زنده قدیمی که در میان لایههای رسوبی زمین به سنگ تبدیل شدهاند، اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه بر وزن «اُفعول» تلفظ میشود و از ریشه حفر به معنای کندن گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «فسیل» یا «سنگواره»، واژه ۵ حرفی «احفور» مد نظر است.
به انگلیسی
معادل اصلی و علمی این کلمه در زبان انگلیسی واژه Fossil است که برای توصیف بقایای باستانی به کار میرود.
به فارسی
واژه مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای این مفهوم، «سنگواره» است. همچنین در زبان عامیانه و رایج از واژه بینالمللی «فسیل» استفاده میشود.
در قرآن
در آیه «یَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِی الْحَافِرَةِ» از ریشه مشترک حفر استفاده شده که به معنای حالت اول، زمین یا گور است و به بازگشت انسان به حیات پس از مرگ اشاره دارد.
نماد چیست
این واژه استعاره از گذشتههای بسیار دور، حافظه تاریخی زمین و بقای آثار حیات قدیم در دل سختیهاست.
جمعبندی و توضیح کامل احفور
واژه «احفور» یک واژه با ریشه عربی (از ریشه ح ف ر) است که وارد متون علمی و دیرینشناسی زبان فارسی شده است. این کلمه به هرگونه بقایا، ردپا یا آثار سنگشده از جانوران و گیاهان دوران پیش از تاریخ اشاره دارد که از دل زمین استخراج میشود. در واقع، این واژه از نظر معنایی کاملاً با کلمات «فسیل» و «سنگواره» برابر است.
اگرچه در زبان فارسی امروز، استفاده از اصطلاح فرانسوی/بینالمللی «فسیل» و واژه مصوب فارسی «سنگواره» بسیار رایجتر است، اما احفور همچنان در متون علمی قدیمتر، ترجمههای دقیق عربی و به ویژه به عنوان یک واژه کلیدی پنجحرفی در طراحهای جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد.