یعنی چه
این واژه یک فعل مضارع عربی (اولشخص مفرد) از ریشه «غ و ث» است و به معنای درخواست کمک و نجات در اوج اضطرار و سختی است. تفاوت آن با استمداد در این است که استغاثه منحصراً برای شرایط بسیار بحرانی و قطع امید از سایر اسباب به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه در زبان عربی به صورت «اَسْتَغیثُ» است. در فارسی معمولاً بدون حرکتگذاری انتهایی و به صورت «اَستَغیث» (Astaghis) تلفظ میشود.
در جدول
بر اساس جستجوهای متداول و قواعد برخی جداول کلمات متقاطع، خود عبارت «کلمه استغیث» با ۱۰ حرف به عنوان پاسخ استفاده میشود. واژگان مرتبط دیگر مانند استغاثه (۷ حرف) نیز در سوالات مشابه کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این سطح از نیاز عمیق به کمک، از عباراتی که نشاندهنده اضطرار و درخواست جدی هستند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه ماهیتاً عربی است (فعل مضارع متکلم وحده) و در کنار افعال مشابهی چون «أستنجد» و «أستعین» برای بیان استمداد و پناهجویی به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی معادل دقیق و روان این فعل، عباراتی نظیر «فریادرس میطلبم»، «پناه میجویم»، «دادخواهی میکنم» و «به فریادم برس» است.
در قرآن
خود کلمه «أستغیث» (صیغه اولشخص مفرد) عیناً در متن قرآن نیامده است، اما مشتقات ریشه «غ-و-ث» چهار بار به کار رفتهاند. از جمله در سوره انفال آیه ۹ (إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ) که به استغاثه و پناه جستن مسلمانان به خداوند در زمان سختی اشاره دارد. همچنین در دعاهای معروفی مانند «یا حَیُّ یا قَیُّومُ بِرَحْمَتِکَ أَسْتَغِیثُ» بسیار کاربرد دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، این کلمه نماد اضطرار مطلق، توحید افعالی و بریدن از تمام اسباب مادی است. استغاثه نشاندهنده حالتی است که انسان با تمام وجود تنها به یک مبدأ قدرت پناه میبرد و امید به نجات در سختترین شرایط را به تصویر میکشد.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه استغیث
واژه «استغیث» یک فعل عربی پرکاربرد در متون دینی و ادعیه است که به معنای «فریادرسی میخواهم» میباشد. این کلمه از ریشه «غوث» گرفته شده و تفاوت ظریف آن با سایر کلماتِ همخانواده در شدت نیاز و اضطرار نهفته است؛ به طوری که تنها در شرایط بحرانی و قطع امید از اسباب مادی به کار میرود.
گرچه این کلمه در زبان روزمره فارسی کمتر به عنوان یک فعل مستقل استفاده میشود، اما مشتقات آن مانند «استغاثه» کاملاً در ادبیات و متون فارسی جا افتادهاند. حضور پررنگ مفهوم این کلمه در آیات قرآن و احادیث، نشاندهنده اهمیت ارتباط مستقیم و نیازمندانه بنده با خداوند در لحظات سختی است و نمادی از تسلیم و توحید خالص به شمار میرود.