یعنی چه
این واژه بر اساس ریشهیابی دو معنای متفاوت دارد: اگر از ریشه «صفو» در باب افتعال باشد، به معنی «برگزیدند و انتخاب کردند» است. اگر از ریشه «صفف» در باب افتعال (اصطفّوا) باشد، به معنی «صف بستند و منظم ایستادند» خواهد بود.
تلفظ
در معنای اول (برگزیدند) به صورت اِصْطَفَوْا تلفظ میشود و در معنای دوم (صف بستند) با تشدید فاء به صورت اِصْطَفُّوا خوانده میشود.
در جدول
پاسخ جدول برای کلمه اصطفوا با تعداد ۶ حرف مشخص میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به ریشه کلمه، معادلهای متفاوتی برای صیغه جمع غایب آن وجود دارد.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی است و مترادفهای آن در این زبان شامل اِختاروا و اِجتبوا میشود.
به فارسی
برگردان دقیق فعلی آن به فارسی «برگزیدند» یا «صف کشیدند» است که در متون کهن و عرفانی فارسی کاربرد دارد.
در قرآن
خود صیغه جمع «اصطفوا» در قرآن نیست؛ اما صورت استفهامی مفرد آن یعنی «أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ» در آیه ۱۵۳ سوره صافات به کار رفته است. همچنین واژه «اصطفی» برای برگزیدگی پیامبران بارها تکرار شده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، ریشه این کلمه (صفو) نماد پاکی قلب و گزینش الهی است؛ چنانکه لقب پیامبر اسلام (مصطفی) از همین ریشه است. در معنای دوم (صفف) نیز نماد نظم، انسجام و اتحاد جمعی است.
جمعبندی و توضیح کامل اصطفوا
واژه «اصطفوا» یک فعل اصیل عربی است که وارد ادبیات فارسی و متون دینی شده است. این کلمه با توجه به ریشهشناسی خود دو وجه معنایی کاملاً مجزا دارد؛ در حالت اول از ریشه «صفو» به معنی انتخاب کردن و برگزیدن پاکان است و در حالت دوم از ریشه «صفف» به معنی ردیف شدن و صف بستن در کنار یکدیگر دلالت میکند.
اگرچه خود این صیغه به طور مستقیم در قرآن کریم رایج نیست، اما مشتقات پرکاربرد آن مانند «اصطفی» و «مصطفی» مفاهیم عمیقی چون گزینش الهی، خلوص قلب و طهارت باطنی را در فرهنگ اسلامی نمایندگی میکنند. این کلمه در جدول کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ۶ حرفی شناخته میشود.