یعنی چه
این واژه در متون قرآنی دو کاربرد و معنای کاملاً متفاوت دارد: ۱) به صورت فعل (أَلْهَاكُمْ) به معنای «شما را سرگرم کرد و از هدف اصلی غافل ساخت». ۲) به صورت اسم و ضمیر (إِلَٰهُكُمْ) به معنای «معبود شما و خدای شما».
تلفظ
بسته به جایگاه ساختاری، به دو صورت تلفظ میشود؛ در سوره تکاثر با فتحهی همزه و سکون لام خوانده میشود و در آیات توحیدی با کسرّه همزه و الف مقصوره.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق این پرسش خود واژه «الهکم» است که از ۵ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی عبارات قرآنی، برای فعل غفلت از واژگان مربوط به حواسپرتی و برای اسم از واژه خداوند با ضمیر ملکی استفاده میشود.
به عربی
در کتب تفسیر و لغت عربی، معادلهای دقیق آن بسته به ریشه اصلی (لهو یا اله) مشخص شده است.
به فارسی
در برگردان فارسیِ روان، این کلمه سرگرمی مایه غفلت یا اشاره به یگانگی پروردگار و معبود بندگان را میرساند.
در قرآن
در قرآن کریم، آیه «أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ» به معنای غافل نمودن افزونطلبی از یاد خداست؛ و آیه «وَإِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ» بر یگانگی معبود و پروردگار دلالت دارد.
جمعبندی و توضیح کامل الهکم
واژه «الهکم» در زبان عربی و بستر متون اسلامی دو وجهه کاملاً متمایز دارد که از نظر املایی در زبان فارسی یکسان نوشته میشوند اما ریشهها و معانی متفاوتی دارند. وجه اول آن فعلی از ریشه «لهو» است که در سوره تکاثر به کار رفته و به معنای سرگرم شدن به مادیات و غفلت از جهان آخرت است. این وجه هشداردهنده، نمادی از چشم و همچشمیهای دنیوی است که انسان را از مسیر بندگی دور میکند.
وجه دوم این واژه ترکیبی از اسم «إله» و ضمیر «کم» است که مفهومی کاملاً توحیدی دارد و به معنای «معبود و خدای شما» به کار میرود. این حالت در آیاتی نظیر آیه ۱۶۳ سوره بقره تجلی یافته و یادآور یگانگی ذات باریتعالی و مرجعیت مطلق هستی برای انسان است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات، این واژه دقیقاً به صورت پنج حرفی «الهکم» ارزیابی میشود و طراحان جدول با توجه به هر دو جنبه غفلتزدگی یا توحید، آن را به عنوان یک پاسخ کلیدی مد نظر قرار میدهند.