یعنی چه
واژه «الاعناب» جمع مکسر کلمه «عِنَب» است که در زبان عربی به معنی میوه انگور یا درخت مو (تاک) به کار میرود. در ادبیات و متون کهن، این کلمه دلالت بر باغهای پربار انگور و موستانها دارد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با سکون روی حرف ع، فتح روی نون و الف مدی به صورت [al-’a‘nāb] تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات طراحان جدول با موضوع «انگورها در قرآن» یا «جمع عنب»، کلمه هفت حرفی «الاعناب» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن و جمله، این واژه میتواند به خود میوه انگور یا باغ و درخت آن اشاره داشته باشد.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و مفرد آن «عنب» به معنای انگور میباشد.
به فارسی
برگردان دقیق کلمه به فارسی برابر است با درختان انگور یا باغهایی که در آنها درخت مو کشت میشود.
در قرآن
کلمه «الاعناب» به همراه مفردش جمعاً ۱۱ بار در قرآن کریم ذکر شده است (که شکل جمع آن ۹ بار آمده است). این واژه معمولاً در کنار «النخیل» (درختان خرما) به عنوان جلوهای از رحمت خداوند، آفرینش طبیعت و نعمتهای بهشت پاداش مومنان توصیف میشود؛ مانند آیه ۴ سوره رعد که به رویش باغهای انگور از آبی واحد اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات شرقی، الاعناب نمادی از وفور نعمت، باروری خاک، سرزندگی حیات مادی و تجلی پاداشهای آسمانی و پاکیزه است.
جمعبندی و توضیح کامل الاعناب
واژه «الاعناب» یک کلمه اصالتاً عربی و از نوع جمع مکسر است که به معنای انگورها، درختان مو و تاکستانها میباشد. این واژه از ریشه ثلاثی مجرد (ع - ن - ب) مشتق شده و مفرد آن کلمه «عنب» است. در زبان و ادبیات فارسی، این واژه بیشتر در متون مذهبی، عرفانی و تفاسیر قرآن به چشم میخورد و فاقد متضاد واژگانی مستقیم در زبان فارسی است.
در فرهنگ قرآنی، الاعناب جایگاه ویژهای دارد و چندین بار در کنار خرما به عنوان برترین میوهها و نعمات الهی برای بشر ذکر شده است. این کلمه در ساختار طراحان جدول معمولاً به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای مفاهیمی چون «باغهای انگور قرآنی» کاربرد دارد و نمادی از برکت، بهشت و تجدید حیات طبیعت است.