یعنی چه
واژه الالواح (الألواح) در زبان عربی و فارسی به معنای صفحهها، تختهها یا سطوح صافی است که در گذشته برای نوشتن، ثبت قوانین یا نامهها به کار میرفته است. در مفهوم مجازی، به صفحات مکتوب یا کتابهای آسمانی نیز اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه با سکون لام اول، فتح همزه دوم، سکون لام دوم و اشباع فتحه واو به صورت (al-alwāḥ) صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «جمع لوح»، «تختههای کشتی نوح» یا «صفحات ده فرمان موسوی» با تعداد ۷ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی متون تاریخی و مذهبی، برای الواح حضرت موسی عمدتاً از واژه Tablets و برای تختههای کشتی نوح از واژههای Boards یا Planks استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ساختار عربی دارد (الـ + ألواح) که از ریشه ثلاثی مجرد «ل و ح» مشتق شده و به معنای آشکار شدن و درخشیدن است، زیرا نوشته روی صفحه آشکار میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل تختهها و صفحات مکتوب است که در ادبیات کهن به عنوان مظهر ثبت علم یا نگارش فرامین پادشاهان و پیامبران شناخته میشود.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم کاربرد مذهبی برجستهای دارد؛ نخست در سوره اعراف (آیات ۱۴۵، ۱۵۰ و ۱۵۴) به معنای صفحات سنگی حاوی ده فرمان و شریعت حضرت موسی (ع) آمده و دوم در سوره قمر (آیه ۱۳) با عبارت «ذات ألواح ودسر» به معنای تختههای چوبی بدنه کشتی حضرت نوح (ع) که با میخ محکم شده بودند، به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، ادبیات عرفانی و ادیان ابراهیمی، الواح تجسم وحی مکتوب، عهد مستقیم پروردگار با انسان و قانون تغییرناپذیر دین است. همچنین اصطلاح لوح محفوظ نمادی از مرتبه علمی عالم هستی است که تمام حوادث خلق از ابتدا تا انتها بر آن ثبت شده است.
جمعبندی و توضیح کامل الالواح
واژه «الالواح» (یا الألواح) یک اسم ذات و اصطلاحی پرکاربرد است که ریشه در زبان عربی دارد و به معنای تختهها، صفحات پهن و سطوحی از جنس سنگ، چوب یا فلز است که برای نوشتن و ثبت اطلاعات به کار میرفته است. این کلمه به دلیل ورود به متون مذهبی، ادبی و تاریخی فارسی، جایگاه ویژهای در واژگان مکتوب ما پیدا کرده است.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، الالواح یادآور دو رویداد بزرگ است: یکی صفحات آسمانی نازل شده بر حضرت موسی (ع) که قوانین الهی بر آن نقش بسته بود و دیگری تخته چوبهای مستحکمی که بدنه کشتی نجاتبخش حضرت نوح (ع) را تشکیل میدادند. از همین رو، این کلمه در اصطلاحات عرفانی نیز به نمادی از ثبت تقدیر و تجلی علم مطلق الهی بدل گشته است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات، این واژه دقیقاً دارای ۷ حرف بوده و به عنوان یک کلمه کلیدی معرف صفحات مکتوب قدیمی یا الواح شهادت شناخته میشود. بررسی ریشهشناختی آن نشان میدهد که این کلمه از مفهوم آشکار شدن و درخشش گرفته شده، چرا که نگارش کلمات باعث عیان شدن حقیقت بر روی صفحه میگردد.