یعنی چه
این واژه بسته به نوع تلفظ و ریشه، سه معنای اصلی دارد: نخست به صورت «حُضّار» که جمع حاضر و به معنای حاضران و بینندگان یک مجلس است. دوم در متون کهن عربی به معنای شتران سفید، نیکو و ارزشمند و سوم در تداول عامه گاهی به عنوان اشتباهنویسی از واژه «الحضارة» به معنی تمدن و شهرنشینی به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بر اساس کاربرد به سه شکل تلفظ میشود: ۱) حُضّار (با ضمه ح و تشدید ض) در معنی حاضران، ۲) حَضار یا حِضار (فتح یا کسر ح بدون تشدید) در متون کهن، ۳) اَلْحَضار (با الف و لام تعریف).
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه بر اساس معنای مد نظر در جدول بالا آمده است.
به عربی
در زبان عربی الحُضّار شکل جمع واژه حاضر است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای جنبههای مختلف واژه از این معادلها استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل «حاضران»، «شرکتکنندگان»، «مستمعین»، «گردآمدگان» و در متون ادبی کهن «شتران سپید و نیکو» است.
در قرآن
خودِ واژه «الحضار» یا «حُضّار» به این شکل در متن قرآن نیامده است، اما مشتقات ریشه آن (ح-ض-ر) مانند «حَضَرَ» (فرا رسیدن/حاضر شدن) و «حَاضِرِی» (مقیمان/حاضران) بارها در آیات مختلف از جمله سوره بقره استفاده شدهاند.
نماد چیست
در فرهنگ اجتماعی نماد «جمع بودن، اتحاد، اجتماع و حضور گروهی» است. در فرهنگ و ادبیات کهن عرب نیز واژه حضار به دلیل اطلاق به نفیسترین شتران سفید قبیله، نماد «زیبایی، ثروت، برکت و ارزش فراوان» بود. همچنین در نجوم قدیم نام ستارهای روشن در نیمکره جنوبی (Beta Centauri) و نماد جهتیابی در بیابان است.
جمعبندی و توضیح کامل الحضار
واژه «الحضار» یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که در تداول امروز بیشتر به صورت «حُضّار» (بدون الف و لام و با تشدید) شناخته میشود و به معنای حاضران، شنوندگان و شرکتکنندگان در یک مجلس، همایش یا رویداد است. این واژه از ریشه سه حرفی (ح-ض-ر) گرفته شده که مفهوم حضور و شهود را در خود دارد.
با این حال، در لغتنامههای کهن و متون ادبی قدیمی، این واژه کاربردهای خاص دیگری نیز داشته است؛ از جمله اطلاق به شتران ماده سپیدرنگ و بسیار ارزشمند که در نزد قبایل نماد برکت و دارایی بودهاند، و یا کاربرد آن در علم نجوم قدیم به عنوان نام یکی از ستارههای درخشان صورت فلکی قنطورس که برای جهتیابی کاربرد داشته است.
گاهی نیز در جستجوهای اینترنتی یا متون عادی، این کلمه به دلیل شباهت ظاهری به عنوان شکل اشتباهی از واژه «الحضارة» (به معنی تمدن و شهرنشینی) به کار میرود که باید به تفاوت ریشهای و معنایی آنها توجه داشت.