یعنی چه
واژه الفصح (یا فصح) معرب کلمه عبری «پِسَح» است. در آیین یهود، این کلمه یادآور روزی است که خداوند بنیاسرائیل را از بردگی در مصر نجات داد و آنان از دریای سرخ عبور کردند. در آیین مسیحیت نیز به عید قیام یا رستاخیز حضرت عیسی (ع) اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی با کسر فاء و سکون صاد خوانده میشود: اَلْفِصْح.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان عید مسیحیان یا یهودیان میتواند خود کلمه «الفصح» (۵ حرف) یا معادلهای آن مانند «عید پاک» و «پسح» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به اینکه به کدام آیین اشاره شود، از واژگان متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در جهان عرب، واژه «الفصح» بهطور گسترده برای اشاره به عید پاک مسیحیان به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی، برای اشاره به جنبه مسیحی این واژه معمولاً از اصطلاح «عید پاک» یا «عید قیام» استفاده میشود و برای جنبه یهودی آن، واژه «پسح» به کار میرود.
در قرآن
واژه «الفصح» یا «فصح» در قرآن کریم به کار نرفته است؛ زیرا یک اصطلاح خاص در شریعت و تاریخ یهود و مسیحیت است، هرچند که داستان نجات بنیاسرائیل و تقابل حضرت موسی با فرعون در قرآن به کرات ذکر شده است.
نماد چیست
در آیین یهود، نان فطیر (مصا) به نشانه سرعت در فرار از مصر و بره فصح نمادهای اصلی هستند. در مسیحیت، تخممرغ رنگی و خرگوش به عنوان نماد زایش مجدد، بهار و زندگی دوباره شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل الفصح
کلمه «الفصح» یک واژه مذهبی و کهن در ادیان ابراهیمی است که ریشهای غیرعربی دارد. این واژه در واقع معرب (عربیشده) کلمه عبری «پِسَح» به معنی عبور و نجات است. با وجود اینکه این واژه با ریشه عربی «ف-ص-ح» (که کلماتی مثل فصاحت و فصیح از آن مشتق میشوند) همآواست، اما از نظر معنایی ارتباطی با سخنوری و بلاغت ندارد و نباید با آن اشتباه گرفته شود.
این اصطلاح در فرهنگ اسلامی و زبان فارسی کاربرد تاریخی و بینالادیانی دارد. در یهودیت یادآور خاطره تاریخی خروج بنیاسرائیل از مصر و رهایی از بند فرعون است و در مسیحیت به عید پاک یا عید قیام، یعنی روز رستاخیز و عروج حضرت عیسی (ع) اشاره دارد. در حقیقت، هر دو آیین این واژه را به عنوان نمادی از گذار، رهایی از تاریکی و رنج، و رسیدن به آزادی و حیات جدید گرامی میدارند.