یعنی چه
واژه الرعبه با توجه به حرکتگذاری دو معنای متفاوت دارد: اگر به کسر راء (رِعْبة) خوانده شود، به عنوان جمعِ واژه «رُعب» به معنی ترسها، وحشتها و هراسهای شدید کاربرد دارد. اگر به فتح راء (رَعْبة) خوانده شود، در متون کهن و طب سنتی (مانند لغتنامه دهخدا) به معنی گیاه و میوه دارویی «فوفَل» یا همان «پوپل» ذکر شده است.
تلفظ
این کلمه بسته به معنای مد نظر به دو صورت تلفظ میشود: «رِعْبَه» (Re`bah) در معنای ترسها و وحشتها، و «رَعْبَه» (Ra`bah) در معنای گیاه فوفل.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای کلمه ۶ حرفی «الرعبه»، واژههایی نظیر فوفل (در معنای گیاهی) یا وحشت و ترسها (در معنای لغوی) است.
به انگلیسی
با توجه به دو وجهی بودن معنای کلمه، در مفهوم روانی معادل وحشت و در مفهوم گیاهشناسی معادل درختچه فوفل است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است؛ در حالت اول شکل جمع از ریشه ر-ع-ب است و در حالت دوم به عنوان نام علمی گیاه فوفل در طب سنتی عرب به کار میرود.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این واژه در متون ادبی و لغتنامهها «ترسها و هراسهای بزرگ» است و در اصطلاح عطاری و پزشکی کهن، به آن «پوپل» یا «فوفل» میگویند.
در قرآن
خودِ ساختار و رسمالخط کلمه «الرعبه» در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه ثلاثی آن یعنی «الرُّعْب» ۵ بار در آیات مختلف (مانند آیه ۱۵۱ سوره آلعمران: سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ) به معنی افکندن ترس و وحشت شدید در دل دشمنان و کافران به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل الرعبه
واژه «الرعبه» یک کلمه اصیل عربی است که با ورود به زبان فارسی، دو کاربرد و معنای کاملاً متمایز را به خود اختصاص داده است. در حالت اول، این واژه به عنوان ساختار جمع برای کلمه معروف «رعب» شناخته میشود و به معنی مجموعهای از ترسها، وحشتها و هراسهای عمیق روانی است که انسان را فلج یا دگرگون میسازد. در لهجههای عامیانه یا خطاهای نگارشی نیز گاهی به جای همان واژه مفرد «الرعب» به کار میرود.
در وجه دوم، این کلمه در متون کهن پزشکی، داروسازی سنتی و لغتنامههای معتبری چون دهخدا، به عنوان نامی برای گیاه و میوه دارویی «فوفل» (Areca nut) ثبت شده است. بنابراین، ریشه اصلی کلمه به ساختار ثلاثی (ر-ع-ب) بازمیگردد که معنای پر شدن دل از هیبت و ترس را متبادر میکند، هرچند خودِ این لفظِ خاص در متن قرآن ذکر نشده و تنها ریشه مفرد آن کاربرد داشته است.