یعنی چه
این واژه در منابع لغوی کلاسیک مانند لسانالعرب، به عنوان صفتی برای توصیف اوج قدرت، صلابت و بزرگی به کار میرود. به شتر تنومند، شیر قویجثه و سیلاب ویرانگر العرندس میگویند.
تلفظ
تلفظ این کلمه به صورت فتحه روی عین و راء، سکون نون و فتحه دال است (al-`arandas).
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی ۷ حرفی برای نشانهٔ شتر قوی، شیر بزرگ یا سیل سهمگین مطرح میشود.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه برای کدام پدیده یا حیوان استعاره شده باشد، برابرهای انگلیسی متفاوتی در لغتنامههای دوزبانه دارد.
به عربی
در خود زبان عربی، این واژه از الفاظ فصیح و کهن است که با کلماتی نظیر الجبار، الضخم و الشدید ترادف معنایی نزدیکی دارد.
به فارسی
این کلمه گرچه ریشه عربی دارد، اما وارد لغتنامههای بزرگ فارسی مانند دهخدا شده و به معنای مردِ سخت، شتر بلندقامت و شیر بیشه گزارش شده است.
در قرآن
واژه العرندس علیرغم فصاحت ادبی، در جزء کلمات و آیات قرآن مجید نیست و کاربرد آن بیشتر در متون ادبی و اشعار جاهلی و کلاسیک عرب دیده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات خاورمیانه، این واژه به دلیل انتسابش به شیر و سیلابهای عظیم، نمادی از نیروی کوبنده طبیعی و شکستناپذیری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل العرندس
واژه «العرندس» یک واژه اصیل و فصیح عربی است که به لغتنامههای غنی فارسی نیز راه یافته است. این کلمه در اصل به معنای موجود یا پدیدهای بسیار عظیم، قدرتمند و مهارنشدنی است؛ به همین جهت لغویان قدیم آن را برای توصیف شترهای تنومند، شیرهای درنده و بزرگ و همچنین سیلابهای خروشان و بنیانکن به کار میبردهاند.
در کاربردهای استعاری، این واژه نشاندهنده عزت استوار و شجاعت مفرط است. امروزه در بستر ادبیات و تاریخ، این کلمه بیشتر یادآور نام «ابن العرندس حلی»، شاعر و فقیه نامدار قرن نهم هجری است که به خاطر سرودن قصیدهای شیوا در رثای شهدای کربلا شهرت دارد.