یعنی چه
واژه المهزوم در لغت به معنای کسی یا سپاهی است که در جنگ یا مسابقه شکست خورده، درهمشکسته شده و مجبور به عقبنشینی یا فرار شده است.
تلفظ
این کلمه با فتح همزه و سکون لام، فتح میم و سکون هاء، و ضم زاء تلفظ میشود: اَلْمَهْزُوم.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «المهزوم» با تعداد ۷ حرف است که به عنوان صفت برای لشکریان شکستخورده به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با لحن متن، کلمات Defeated و Vanquished دقیقترین برگردانها برای این واژه هستند.
به عربی
المهزوم خود واژهای عربی (اسم مفعول از ریشه هـزم همراه با الف و لام تعریف) است و با کلماتی مانند المغلوب ترادف نزدیک دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون شکستخورده، فروپاشیده، چیره شده بر او، و زبون هستند؛ هرچند خود کلمه به صورت کتابی در متون کهن فارسی به کار رفته است.
در قرآن
ریشه این کلمه به صورت تنویندار «مَهْزُوم» یکبار در آیه ۱۱ سوره مبارکه ص آمده است که میفرماید: «جُنْدٌ مَا هُنَالِکَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزَابِ» و به سرنوشت حتمی لشکر شکستخورده احزاب و دشمنان اشاره دارد.
نماد چیست
المهزوم در ادبیات و فرهنگ عامه، مظهر و نماد شکست قطعی، ناامیدی، برافراشتن پرچم سفید و عقبنشینی اجباری از مواضع مقتدرانه است.
جمعبندی و توضیح کامل المهزوم
واژه «المهزوم» یک اسم مفعول معرفه از ریشه ثلاثی مجرد «هـ ز م» است که در لغت به معنای درهمشکسته، مغلوب و کسی است که در میدان کارزار یا رقابت متحمل شکست سنگینی شده و رو به فرار نهاده است. این کلمه اگرچه اصالتی عربی دارد، اما به واسطه متون دینی، تاریخی و ادبیات کهن وارد زبان فارسی شده و لحنی رسمی، کتابی و حماسی به خود گرفته است.
در کاربرد قرآنی، این واژه (در قالب مهزوم) توصیفکننده احزاب و گروههای باطلی است که در برابر حق صفآرایی کردهاند اما سرنوشتی جز فروپاشی و شکست قطعی ندارند. بررسی ریشهشناختی آن نشان میدهد که معنای اولیه ریشه، فشردن و خرد کردن بوده که در سیر تطور زبان به مفهوم درهمشکستن جبهه دشمن تغییر یافته است.