یعنی چه
انجیل در لغت به معنای مژده و بشارت است. در اصطلاح عمومی، به کتاب مقدس مسیحیان و بهویژه بخش اصلی عهد جدید (شامل اناجیل چهارگانه متی، مرقس، لوقا و یوحنا) اطلاق میشود. در بافت اسلامی نیز به عنوان کتاب آسمانی وحیشده به حضرت عیسی (ع) شناخته میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با کسر الف و سکون نون و جیم خوانده میشود (اِنجیل).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنماهایی چون «کتاب حضرت عیسی»، «کتاب مسیحیان» یا «مژده و خبر خوش»، واژه پنجحرفی «انجیل» است.
به انگلیسی
برای اشاره به خود کتاب یا متون چهارگانه از Gospel و برای اشاره کلی به عهد جدید از New Testament استفاده میشود.
به عربی
این واژه در زبان عربی نیز به همین صورت (الإنجیل) به کار میرود و جمع تکسیری آن «الأناجيل» است.
به فارسی
برگردان دقیق معنای لغوی واژه انجیل به فارسی «مژده» یا «خبر خوش» است و در بافت دینی گاه از آن به عنوان «عهد جدید» یا «پیمان نو» یاد میشود.
در قرآن
واژه «الإنجیل» دقیقاً ۱۲ بار در قرآن کریم و همواره به صورت مفرد آمده است. قرآن آن را به عنوان کتاب آسمانی نازلشده بر حضرت عیسی (ع) تصدیق کرده و نور و هدایت در آن برمیشمارد؛ مانند آیه ۴۶ سوره مائده: «وَآتَیْنَاهُ الْإِنجِیلَ فِیهِ هُدًى وَنُورٌ».
نماد چیست
در فرهنگ مسیحی، انجیل نماد پیام نجات، حقیقت الهی و زندگی عیسی (ع) است و با نشانههایی چون صلیب یا کتاب باز با هاله نور تصویر میشود. همچنین در هنر مسیحی، هر یک از نویسندگان اناجیل چهارگانه با یک نماد بالدار شناخته میشوند: متی (انسان بالدار)، مرقس (شیر بالدار)، لوقا (گاو بالدار) و یوحنا (عقاب). در فرهنگ اسلامی نیز این کتاب نماد وحی الهی به پیامبر معصوم است.
جمعبندی و توضیح کامل انجیل
واژه انجیل ریشهای یونانی دارد که از کلمه «Euangelion» به معنی مژده و خبر خوش گرفته شده است. این واژه ابتدا به زبان سریانی و سپس به عنوان وامواژه وارد زبانهای عربی و فارسی شد. در اصطلاح، این کلمه اشاره به کتاب مقدس و آسمانی دارد که بر حضرت عیسی (ع) نازل شده و بخش اصلی عهد جدید مسیحیان را شکل میدهد.
در سنت مسیحی، انجیل در قالب چهار روایت معتبر (اناجیل اربعه شامل متی، مرقس، لوقا و یوحنا) تبلور یافته است که هر کدام از دیدگاهی متفاوت زندگی و آموزههای مسیح را روایت میکنند. در تفکر اسلامی و بر اساس تصریح قرآن کریم، انجیل کتابی واحد، نورانی و هدایتبخش است که از سوی خداوند به حضرت عیسی (ع) عطا شد.
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع پنج حرف دارد و به دلیل بار معنایی و تاریخی عمیق خود، همواره به عنوان نمادی از صلح، بشارت رستگاری و وحی الهی در ادبیات جهان و ادیان ابراهیمی مورد احترام و توجه بوده است.