یعنی چه
واژه بکه در اصل به معنی محل تراکم، فشردگی جمعیت و کوبیدن زمین به دلیل کثرت آمد و شد است. در اصطلاح و فرهنگ اسلامی، این کلمه نام دیگر شهر مکه یا به طور دقیقتر، محدوده مسجدالحرام و محل طواف کعبه است که زائران در آن گرد هم میآیند.
تلفظ
این کلمه متشکل از واژه عربی «بَکَّه» با تشدید روی حرف کاف و نشانه جمع فارسی «ها» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان نام دیگر مکه، محل خانه کعبه یا نام قرآنی مکه میتواند واژه «بکه» یا شکل جمع آن «بکه ها» باشد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و ترجمههای قرآنی، برای اشاره به این واژه از نگارش لاتین آن یعنی Bakkah استفاده میشود.
به عربی
اصل این واژه عربی است و در قرآن کریم نیز به همین صورت به کار رفته است که اشاره به مرکز عبادی مکه دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی و کاربردی این واژه شامل عباراتی چون مکه معظمه، خانه خدا، قبلهگاه، محل تجمع زائران و مطاف است.
نماد چیست
بکه در فرهنگ دینی و تفسیری نماد آغاز هدایت بشری، پایگاه اصلی یکتاپرستی روی زمین و مظهر پیوند و همبستگی میان انسانها از هر نژاد و رنگ در یک کانون مشترک است.
جمعبندی و توضیح کامل بکه ها
واژه «بکه» یک نام جغرافیایی، تاریخی و قرآنی است که به شهر مکه یا به طور خاصتر به محل مسجدالحرام و کعبه اطلاق میشود. از نظر ریشهشناسی، این کلمه از فعل عربی «بکّ» به معنی ازدحام، کوبیدن و تجمع گرفته شده است؛ چرا که این مکان مقدس همواره محل تراکم و هجوم زائران برای طواف و عبادت بوده است. اضافه شدن نشانه جمع «ها» به آن در زبان فارسی، حالتی برای اشاره به مواضع یا ابعاد مختلف این سرزمین مقدس ایجاد میکند، هرچند که در اصل یک نام خاص به شمار میرود.
این واژه تنها یک بار در قرآن کریم در آیه ۹۶ سوره آلعمران آمده است که در آنجا از بکه به عنوان نخستین خانهای که برای عبادت مردم روی زمین بنا شده، یاد شده است. طبق روایات اسلامی، تفاوت ظریفی میان مکه و بکه وجود دارد؛ مکه به کل شهر و حریم آن گفته میشود، در حالی که بکه دقیقاً همان نقطه مرکزی، محل کعبه و مطاف است که نماد توحید، پاکی و همبستگی مسلمانان سراسر جهان است.