یعنی چه
«ابناء دهر» کنایه از انسانهای همعصر، اهل دنیا و کسانی است که در یک دوره زمانی مشترک زندگی میکنند و تحت تأثیر حوادث روزگار هستند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ عربی «اَبناء» (جمع مِکسرِ اِبن به معنای فرزندان) و «دَهر» (به معنای روزگار و زمانه) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق این پرسش در جدول «ابناء دهر» با ۸ حرف است. واژههای مترادفی چون معاصران و همدورهایها نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مردمِ همدوره از واژه contemporaries و برای اشاره به اهل دنیا از عبارات توصیفی استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود یک ترکیب اصیل عربی است که در متون کلاسیک و ادبیات عرب به همین صورت یا به شکل أبناء الزمان به کار میرود.
در قرآن
عبارت مکتوب «ابناء دهر» در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما کلمه «ابناء» (فرزندان) و واژه «الدهر» (در آیه ۲۴ سوره جاثیه و آیه ۱ سوره انسان به معنی زمانه و روزگار) به صورت جداگانه به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ اسلامی، این اصطلاح نمادی از موقتی بودن زندگی بشر، تغییرپذیری احوال و وابستگی انسان به مادیات و چارچوب زمان است.
جمعبندی و توضیح کامل ابناء دهر
عبارت «ابناء دهر» یک ترکیب اضافه مکتوب و ادبی است که از زبان عربی به ادبیات فارسی راه یافته است. این واژه در اصل به معنای «فرزندان روزگار» بوده و به عنوان کنایهای پرکاربرد برای اشاره به همعصران، مردم یک دوره تاریخی و اهل دنیا استفاده میشود. ریشه این کلمه به واژگان «ابن» (فرزند) و «دهر» (زمان ممتد) بازمیگردد.
در متون کهن و عرفانی، ابناء دهر معمولاً در تقابل با مفاهیمی چون اهل معنا یا ابناء الآخرة (آخرتگرایان) قرار میگیرد و به کسانی اشاره دارد که غرق در مادیات و حوادث زودگذر زمانه شدهاند. اگرچه این ترکیب به صورت یکجا در قرآن ذکر نشده، اما اجزای آن به طور مکرر در آیات قرآن برای توصیف مفاهیم انسانی و زمانی به کار رفتهاند.
این اصطلاح امروزه در حل جدولهای متقاطع، درک متون نظم و نثر کلاسیک فارسی و تحلیلهای ادبی کاربرد دارد و نمادی از ماهیت فانی و گذرای زندگی مادی بشر در طول تاریخ به شمار میرود.