یعنی چه
این واژه از ریشه عربی «ق ط ف» گرفته شده و به معنای ثمره، میوههای رسیده و خوشههایی است که زمان برداشت آنها فرا رسیده و به راحتی قابل چیدن هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی قاف و طاء به صورت قُطوفه (Quṭūfah) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای راهنماهای «میوه چیده شده» یا «خوشههای آماده چیدن» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحات مربوط به خوشههای آویزان و محصولات آمادهٔ برداشت استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل «خوشه میوه»، «میوهٔ چیدهشده» و «محصول و بارِ رسیده درخت» است.
در قرآن
ریشه این واژه به صورت جمع همراه با ضمیر («قُطُوفُهَا») دو بار در قرآن کریم برای توصیف پاداش بهشتیان آمده است؛ آیه ۲۳ سوره حاقه («قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ» به معنای اینکه میوههایش نزدیک و در دسترس است) و آیه ۱۴ سوره انسان («وَعُدِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا» یعنی چیدن میوههایش بسیار آسان شده است).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات، این واژه نماد دستیابی آسان به نتیجهٔ تلاشها، رفاه بیرنج، سرریزی نعمات الهی و پاداشهای گوارای آخرت است؛ چرا که درختان بهشتی خود را خم میکنند تا بهشتیان بدون زحمت از آنها بهرهمند شوند.
جمعبندی و توضیح کامل قطوفه
واژه «قطوفه» از ریشه عربی «ق ط ف» به معنی چیدن میوه یا گل گرفته شده است. این کلمه در اصل ارتباط وثیقی با واژه قرآنی «قُطوف» دارد که به معنای خوشههای میوهٔ رسیده، چیدهشده یا کاملاً در دسترس است.
در فرهنگ لغت و ادبیات مذهبی، این مفهوم یادآور نعمات گوارا، پاداشهای بیرنج و رفاه مطلق در بهشت است؛ جایی که درختان خوشههای خود را برای بهرهمندی ساکنان آن کاملاً نزدیک و رام میکنند.
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع نیز این واژه به عنوان یک کلمه ۵ حرفی در معنای میوههای رسیده و خوشههای آماده برداشت کاربرد دارد و نمادی از وفور، برکت و ثمره شیرین تلاشهاست.