یعنی چه
این مراسم هم در میان شیعیان و هم اهلسنت (بهویژه در ماه ربیعالاول) رواج دارد و با ذکر، شعر، مدیحه و جشن همراه است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت mawlūd-khānī است که از ترکیب واژهٔ عربی مَوْلُود و واژهٔ فارسی خوانی ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پاسخ ده حرفی است؛ واژههای مشابه مانند مولودی نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در متون انگلیسی برای توصیف این آیین مذهبی از اصطلاحات مربوط به ذکر و سرودهای سالروز میلاد استفاده میشود.
به عربی
در جهان عرب به مراسمی که در آن اشعار مربوط به تولد حضرت محمد (ص) خوانده میشود، این اصطلاحات را اطلاق میکنند.
به فارسی
این واژه یک ترکیب ترکیبی (عربی-فارسی) است. معادلها و مترادفهای آن در زبان فارسی شامل واژههایی چون مدیحهخوانی، نعتخوانی، مَدْحخوانی، منقبتخوانی و میلادخوانی است و متضاد آیینی آن را میتوان عزاداری، روضهخوانی، نوحهخوانی یا مرثیهخوانی دانست.
در قرآن
اصطلاح «مولودخوانی» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، واژهٔ پایهای «مَوْلُود» دو بار در قرآن (آیه ۲۳۳ سوره بقره به صورت «مَوْلُودٍ لَهُ» و آیه ۲۱ سوره لقمان به صورت «وَلَا مَوْلُودٌ») به کار رفته است. موافقان این آیین آن را مصداق تعظیم شعائر الهی یا آیه مودت میدانند.
نماد چیست
این آیین نشاندهنده شادی مذهبی و اجتماع مؤمنان است. در بیشتر مناطق ایران (بهویژه در آیینهای مولودخوانی کردستان و مناطق اهلسنت)، ساز «دف» به عنوان نماد اصلی موسیقایی و آیینیِ همراهیکننده شناخته میشود. همچنین نقل و شیرینی در این مجالس نماد سنتی برکت و شادمانی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مولودخوانی
مولودخوانی یکی از آیینهای اصیل و ریشهدار مذهبی در میان مسلمانان (اعم از شیعه و سنی) است که با هدف بزرگداشت و ابراز شادمانی در سالروز میلاد پیامبر اکرم (ص) و دیگر اولیای الهی برگزار میشود. این واژه ساختاری ترکیبی دارد که از «مولود» (به معنی زادهشده در زبان عربی) و «خوانی» (از مصدر خواندن در زبان فارسی) پدید آمده است و به اجرای آهنگین اشعار، نعتها و مدیحهها اشاره دارد.
در فرهنگهای مختلف محلی، این مراسم جلوههای خاصی به خود میگیرد؛ به عنوان نمونه در مناطق کردنشین و اهلسنت ایران، مولودخوانی با نواختن ساز دف و همخوانیهای پرشور همراه است که نماد همبستگی و ارادت به ساحت نبوی است. پخش نقل، شیرینی و شربت نیز از ارکان همیشگی این محافل شادی به شمار میرود.
اگرچه اصطلاح مولودخوانی به شکل امروزی در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه لغوی آن یعنی «و-ل-د» و خود واژه «مولود» در آیات قرآن به چشم میخورد. مسلمانان و عالمان دینی برگزاری این مراسم را مصداقی روشن برای تعظیم شعائر الهی و ابراز مودت و محبت به اهل بیت و پیامبر اسلام میدانند.