یعنی چه
ترکیبی توهینآمیز و غیررسمی برای اشاره به شخصی که از نظر ظاهری بلندقامت است، اما از نظر عملکرد، هوش یا عرضه دچار ضعف بوده و اصطلاحاً هیچگونه بازدهی یا فایدهای ندارد.
تلفظ
Derāz-e bi-khāsiyat (درازِ بی-خاسیت)
در جدول
عبارتی ۱۱ حرفی در جدول کلمات که معمولاً برای توصیف افراد قدبلند و بیعرضه به کار میرود.
به انگلیسی
به عربی
به فارسی
لندهور، دیلاق، بیمصرف، یلخی، طبل توخالی، هیکلپوش.
در قرآن
این اصطلاح در قرآن نیامده است؛ اما مفهوم «ظاهر بزرگ و محتوای تهی» در آیه ۴ سوره منافقون با عبارت «کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ» (گویی چوبهای خشکی هستند که به دیوار تکیه داده شدهاند) بیان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل دراز بی خاصیت
«دراز بیخاصیت» یکی از عبارات تند و کنایهآمیز در زبان عامیانه فارسی است که برای تحقیر یا نقد افرادی به کار میرود که قدبلند هستند اما در عمل، کارایی یا عرضه کافی ندارند. این عبارت ترکیبی از دو صفت «دراز» (بلند) و «بیخاصیت» (فاقد اثر) است که در مجموع بر تضاد بین ظاهر بزرگ و باطن تهی دلالت دارد.
استفاده از این واژه معمولاً در فضای دوستانه برای شوخی یا در فضای تنشآمیز برای توهین سبک رواج دارد. از منظر روانشناسی اجتماعی، این کاربرد واژگانی نشاندهنده انتظاری است که جامعه از افراد قدبلند دارد؛ گویی انتظار میرود ظاهر بزرگ با کارایی بیشتری همراه باشد و در صورت عدم تحقق آن، فرد با چنین عباراتی مورد تمسخر قرار میگیرد.