یعنی چه
واژه گدامنش به شخصی اطلاق میشود که با وجود داشتن مال یا موقعیت، طبعی حقیر دارد و در رفتار و بخشش مانند نیازمندان و گدایان عمل میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة روی گاف (گَ)، فتحة روی میم (مَ) و کسره زیر نون (نِ) است.
در جدول
این کلمه ۶ حرف دارد و در جدولهای متقاطع معمولاً با راهنمای «گداصفت» یا «دارای خصلت گدایان» پرسیده میشود.
به انگلیسی
واژههای فوق در زبان انگلیسی به معنای خسیس، گداصفت و دارای روحیه فرومایه هستند.
به عربی
در زبان عربی برای توصیف این ویژگی اخلاقی از اصطلاحات لئیم الطبع یا دنیء النفس استفاده میشود که پستی ذات و بخل شدید را میرساند.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان جایگزین آن شامل گداصفت، گدافطرت، دونهمت و لئیم است که همگی بر پستی طبع دلالت دارند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، گدامنش مظهر و نماد فرومایگی، خست و نقطه مقابل کرم، جوانمردی و بزرگمنشی است.
جمعبندی و توضیح کامل گدامنش
واژه «گدامنش» یک صفت ترکیبی و اصیل در زبان فارسی است که از دو بخش «گدا» و «منش» (به معنی خصلت و اندیشه) تشکیل شده است. این واژه برای توصیف افرادی به کار میرود که علیرغم داشتن تمکن مالی یا جایگاه اجتماعی، روحیهای کوچک و بخیل دارند و رفتارشان یادآور فرومایگی است.
در ادبیات اخلاقی و اصطلاحات عامیانه، این کلمه بار معنایی کاملاً منفی دارد و به عنوان نمادی از فقر درونی و اخلاقی شناخته میشود. متضادهای اصلی آن واژههای والایی چون بزرگمنش، کریم و سخاوتمند هستند که بر مناعت طبع دلالت میکنند.