یعنی چه
واژه «قِدَداً» در اصل به معنی بریدن چیزی از طول و تقسیم کردن آن به قطعات مجزا است. در مفهوم عام، به راهها، مسلکها، عقاید و گروههای مختلفی اطلاق میشود که از یکدیگر جدا شده و تفرقه پیدا کردهاند.
تلفظ
این واژه با کسره قاف و فتح دال اول به همراه تنوین نصب تلفظ میشود: قِدَدًا.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان راهنمایی برای عباراتی چون «گروههای متفرق»، «راههای گوناگون» یا «پارهپاره» به کار میرود و پاسخ آن ۴ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم دقیق این واژه در انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که بر چنددستگی و تفرقه در مسیرها یا عقاید دلالت دارند.
به عربی
در خود زبان عربی، این کلمه مترادف با اصطلاحاتی است که به تشتت و تکهتکه شدن یک جامعه یا یک کل واحد اشاره دارند.
به فارسی
در زبان فارسی، معادلهای دقیق این واژه عباراتی چون «پارهپاره»، «چندشاخه»، «متفرق» و «دستههای جداگانه» هستند.
در قرآن
این کلمه یکبار در قرآن کریم در سوره جن آیه ۱۱ به صورت ترکیب «طَرَائِقَ قِدَدًا» آمده است: «وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا»؛ به این معنی که ما (جنیان) نیز مانند انسانها دارای گروهها، مذهبها و عقاید گوناگون و متفاوتی هستیم.
نماد چیست
این واژه از نظر لغوی یک اصطلاح توصیفی است و نماد اسطورهای یا فرهنگی خاصی نیست، اما در تفاسیر و ادبیات مذهبی، نمادی از پراکندگی، تشتت آرا و دوری از اتحاد و یکپارچگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قددا
واژه «قددا» (قِدَدًا) اصالتاً یک واژه عربی و قرآنی است که به صورت مکرر در متون تفسیری، دینی و لغتنامهها مورد بحث قرار گرفته است. این کلمه از ریشه «ق-د-د» به معنی بریدن طولانی قطعات حاصل شده و در اصطلاح به معنای دستهها، فرقهها و راههای کاملاً متفرق و گوناگون به کار میرود.
نمونه بارز و کلیدی کاربرد آن در آیه ۱۱ سوره جن است که در قالب عبارت «طرائق قددا» به تنوع مسلکها، عقاید و جناحهای مختلف فکری اشاره دارد. این واژه در زبان فارسی به عنوان یک اصطلاح عاریتی در متون مذهبی و ادبی برای توصیف چندپارگی و تفرقه استفاده میشود.
بنابراین، قددا واژهای مستقل در زبان فارسی به شمار نمیآید، بلکه شکل صرفی و تنویندار از یک لغت عربی است که مفهوم محوری آن بر تفرقه، گوناگونی و تقسیم شدن به بخشهای مجزا استوار است.