یعنی چه
واژه اعطیه در اصل کلمهای عربی و جمعِ تکسیر (مکسر) واژه «عطاء» یا «عطیه» است. در زبان فارسی امروز (بهویژه در سبکهای اداری، رسمی و قدیمی)، این کلمه به معنای بخشش، عطا، هدیه، موهبت و یا مبلغ و امتیازی که به کسی واگذار میشود (مانند grant یا allowance) به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت اَعْطِیَه (با فتحه روی الف، سکون روی عین، کسره روی ط و فتحه روی یاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمه «اعطیه» معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بخششها»، «دهشها» یا «هدایا» استفاده میشود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به کاربرد شامل کلماتی چون Gifts و Donations (برای هدایا و بخششها) و همچنین Grants و Allowance (برای بخششها و امتیازات اداری و مالی رسمی) است.
به عربی
در زبان عربی، أَعْطِيَة به عنوان جمع مکسر کلمه عَطَاء یا عَطِيَّة به کار میرود و از ریشه و ماده «ع ط و» (عطاء) گرفته شده است.
به فارسی
برابرها و مترادفهای فارسی این واژه شامل هدیه، عطا، بخشش، موهبت، پیشکش و انعام هستند که به دلیل ماهیت جمع بودن این کلمه، معادل دقیق آن بخششها و دهشها میشود.
در قرآن
خودِ کلمه مکسر «اعطیه» به این صورت در متن قرآن به کار نرفته است؛ اما مشتقات فعلی و اسمی همخانواده آن بارها ذکر شدهاند، مانند فعل «أَعْطَیٰ» (بخشید) در سوره لیل آیه ۵ و واژه «عَطَاء» در سوره هود آیه ۱۰۸.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و فرهنگ عامه نماد بصری یا سمبلیک خاصی ندارد، اما در متون دینی و ادبی به عنوان نماد بخشش الهی، نعمت بدون انتظار بازگشت، و لطف و کرم پروردگار شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اعطیه
واژه «اعطیه» کلمهای عربیالاصل و وارد شده به زبان فارسی است که به عنوان جمع مکسر واژههای «عطیه» یا «عطاء» شناخته میشود. این کلمه در لغت به معنای بخششها، دهشها، هدیهها و مواهب است و مفهوم بخشندگی گسترده را میرساند.
در ادبیات اداری، رسمی و متون قدیمی فارسی، این کلمه گاهی برای اشاره به امتیازات، کمکهای مالی و مبالغ واگذار شده به افراد (معادل Grant یا Allowance) نیز به کار میرود. اگرچه خود لفظ «اعطیه» در قرآن نیامده، ریشههای فعلی و اسمی آن بیانگر اصالت معنایی آن در فرهنگ اسلامی است.