تلفظ
این واژه در گویشهای محلی با فتح باء و سین تلفظ میشود و شکل دگرگونشدهٔ فعل «بسوزان» است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان معادل محلی یا فهلوی فعل «بسوزان» شناخته میشود.
به انگلیسی
معادل فعلی آن در زبان انگلیسی اشاره به سوزاندن و آتش زدن دارد.
به عربی
فعل امر از ریشه حرق به معنی سوزاندن است.
به ترکی
در زبان ترکی آذربایجانی به معنای سوزاندن و امر به آتش کشیدن است.
به فارسی
معادل رسمی و استاندارد این کلمه در زبان فارسی معیار، فعل امر «بسوزان» (از مصدر سوزاندن/سوختن) است.
در قرآن
این کلمه با ساختار گویشی فارسی در قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم مرتبط با سوختن با واژههایی نظیر «حرق» در قرآن آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل بسوجان
واژهٔ «بسوجان» یک لغت رسمی یا کلاسیک در فرهنگهای لغت مرجع مانند دهخدا و معین نیست؛ بلکه صورتی دگرگونشده و متمایل به گویشهای محلی (مانند گویش مازندرانی و فهلویات یا همدانی قدیم) از فعل امر «بسوزان» است. در این دسته از گویشها، تبدیل واج «ز» به «ج» یک ویژگی آوایی رایج است که نمونههای آن در اشعار و دوبیتیهای باباطاهر همدانی نیز به چشم میخورد.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه دقیقاً شش حرف دارد و در ادبیات محلی و صوفیانه، سوزاندن و سوختن کنایه از تجلی عشق، هجران و گداختگی درونی عاشق است. در جداول کلمات نیز معمولاً به عنوان معادل بومی یا قدیمی برای فعل امر از مصدر سوختن مطرح میشود.