یعنی چه
واژه «نقردة» یک مصدر عربی (از فعل رباعی مجرد نَقْرَدَ) است که در فرهنگهای لغوی کهن نظیر منتهیالارب و لغتنامه دهخدا به معنی ماندگار شدن، توطن و سکنی گزیدن در یک مکان به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح نون، سکون قاف و فتح راء و دال به صورت نَقْرَدَة (یا در فارسی نقرده) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراحان به واژههای نادر و مصادر کهن عربی اشاره کنند، «نقردة» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای مفهوم اقامت گزیدن و ماندگاری کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه مفاهیمی چون استقرار، ماندن و سکونت در یک مکان مشخص را افاده میکنند.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به فارسی شامل مفاهیمی چون ماندگار شدن در مکان، جایگزین شدن و آرام یافتن در یک جغرافیا است.
در قرآن
خود واژهٔ «نقردة» در متن قرآن کریم وجود ندارد. باید توجه داشت که این کلمه با واژه «القِرَدَة» (به معنی میمونها از ریشه قرد) یا «نَقِیر» (به معنی گودی هسته خرما از ریشه نقر) که در قرآن آمدهاند، کاملاً متفاوت است و نباید اشتباه گرفته شود.
نماد چیست
این کلمه در مفاهیم فرهنگی و ادبی نمادی از آرامش پس از سفر، خاتمه دادن به هجرت، و رسیدن به پایداری و ثبات در یک سرزمین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نقردة
واژه «نقردة» یک مصدر کهن و کمتر شنیده شده عربی از ریشه چهارحرفی (رباعی) «نقرد» است که به متون لغوی فارسی نظیر لغتنامه دهخدا راه یافته است. معنای اصلی این واژه، ماندگار شدن، مسکن گزیدن و اقامت نمودن در یک مکان است. به دلیل ساختار ظاهری، گاهی ممکن است توسط مخاطبان با واژه فارسی «نقره» یا عبارات عربی دیگر اشتباه گرفته شود، اما هویت مستقلی در لغتنامههای قدیمی دارد.
در کاربردهای معاصر یا در جداول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۵ حرف داشته و به عنوان یک مترادف نادر برای مفهوم توطن و استقرار شناخته میشود. این کلمه در قرآن کریم نیامده است و نباید آن را با ریشههای سهحرفی مشابه مانند «قرد» (میمون) اشتباه گرفت. در مجموع، نقردة بازتابدهنده مفاهیمی چون ثبات، آرامش درونی پس از جابهجایی و پایبندی به یک اقامتگاه ثابت است.