یعنی چه
«مزارها» کلمهای جمع (مزار + ها) است. مزار در لغت به معنی جای زیارت و محل دیدار است و در اصطلاح به آرامگاه، مقبره یا قبور بزرگان، عارفان و شخصیتهای مذهبی گفته میشود که مورد احترام مردم هستند و به زیارت آنها میروند. در کاربرد عامتر نیز به معنای قبرها و مدفنها به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة م (مَ)، الف مدّ ز (زار) و ها تلفظ میشود.
در جدول
کلمه «مزارها» دقیقاً ۶ حرف دارد و در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ واژههایی نظیر آرامگاهها، قبرها، زیارتگاهها یا مدفنها استفاده میشود.
به انگلیسی
برای معادلسازی کلمه مزارها در زبان انگلیسی بسته به میزان قداست یا بزرگی بنا، از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از جمع مزار (مزارات) یا کلمات مشابه بهره میبرند.
در قرآن
واژه «مزار» یا «مزارها» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، ریشه اصلی آن یعنی (ز و ر) در آیه اول سوره تکاثر به صورت فعل به کار رفته است: «حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ» (تا آنجا که به دیدار قبرها رفتید). همچنین برای اشاره به این مفهوم از واژگانی چون قبور و مقابر در قرآن استفاده شده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی ایران، مزارها نمادی دوگانه دارند؛ از یک سو یادآور مرگ، فناپذیری دنیا و سرای آخرت هستند و از سوی دیگر (به ویژه مزار بزرگان و اولیا) به عنوان تجلیگاه نور الهی، واسطه فیض، برکت و نمادی از احترام و تقدس مذهبی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل مزارها
واژه «مزارها» شکل جمع کلمه مزار است که ریشه در زبان عربی و مشتقات فعل «زارَ» (دیدار کردن) دارد و اسم مکان بر وزن مَفعَل به معنی محل دیدار و زیارتگاه است. این واژه در زبان فارسی با مفاهیمی چون آرامگاه، مقبره، تربت و مدفن پیوند خورده و به ویژه برای اماکن متبرکه و قبور بزرگان دین و عرفان به کار میرود.
از نظر فرهنگی و ادبی، مزارها در سراسر کشورهای اسلامی علاوه بر اینکه مکانی برای دعا، توسل و طلب برکت معنوی به شمار میروند، جلوهای از معماری سنتی و یادبودی بر ارزشهای تاریخی و مذهبی جامعه هستند. این کلمه در ساختار جدولهای کلمات متقاطع یک پاسخ ۶ حرفی استاندارد برای توصیف مدفنهای محترم است.