یعنی چه
واژه معقار در متون کهن و لغتنامهها دو معنای اصلی دارد؛ یکی در پزشکی و داروشناسی قدیم که به صمغ درخت آلو (صمغ اجّاص) اشاره دارد، و دیگری صفتی عربی برای زینی که به دلیل نامناسب بودن، پشت حیوان سواری را زخمی و مجروح میکند.
تلفظ
این کلمه به کسر میم و سکون عین تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ برای راهنمای «صمغ درخت آلو» یا «زین مجروحکننده» کاربرد دارد و دقیقا ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به بستر معنایی، معادلهای انگلیسی آن متفاوت است؛ در بحث گیاهشناسی و طب سنتی Plum tree gum و در توصیف زین آسیبرسان Chafing saddle یا Gall-producing saddle نامیده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای معنای اول از ترکیب صمغ الإجّاص و برای معنای دوم از صفت المِعقَر برای اسب یا زین استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این واژه شامل صمغ درخت آلو یا ژد آلو در اصطلاح گیاهی، و زین فگارکننده یا زخمیکننده در اصطلاحات مربوط به سوارکاری قدیمی است.
در قرآن
کلمه معقار در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال همخانوادههای آن از ریشه (ع-ق-ر) مانند واژه «عاقر» (به معنی زن نازا و عقیم) در آیات مختلف ذکر شدهاند.
نماد چیست
معقار یک واژه توصیفی، اصطلاح طبی یا صفت کاربردی است و در ادبیات عرفانی، نمادشناسی یا اساطیر فرهنگ فارسی و عربی به عنوان نماد مفهوم خاصی ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل معقار
واژه مِعقار از جمله کلمات کمکاربرد و تخصصی است که در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، برهان قاطع و منتهیالارب به دو معنای کاملاً مجزا تفکیک شده است. در بخش اول، این کلمه به عنوان یک اسم اصطلاحی در طب سنتی و گیاهشناسی کهن به جای صمغ درخت آلو یا همان صمغ اجّاص استفاده میشده که خواص درمانی داشته است.
در بخش دوم، این واژه ریشهای عربی از ساختار (ع-ق-ر) بر وزن مِفعال دارد که به عنوان اسم ابزار یا صفت مبالغه عمل میکند و به زین یا ابزاری اشاره دارد که به دلیل ساختار نامناسبش، پشت اسب و چهارپایان را پیکرده، مجروح و زخمی میکند. این کلمه به دلیل ساختار ۵ حرفی خود گاهی در طراحهای جدول کلمات متقاطع نیز مورد توجه قرار میگیرد.