یعنی چه
واژه البشارة در لغت به معنای خبر شادیآور، مژده و نوید است. دلیل اینکه به این نوع اخبار بشارت میگویند این است که شنیدن آن، آثار سرور و شادی را در پوست صورت (بَشَره) انسان آشکار و نمایان میسازد.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت اَلْبِشَارَة (با کسره حرف ب) تلفظ میشود، هرچند در برخی منابع لغوی به صورت اَلْبَشَارَة (با فتحه حرف ب) نیز ضبط شده و به معنی حسن و زیبایی آمده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه البشارة به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون مژده، خبر خوش یا نوید الهی به کار میرود و دقیقاً دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه البشارة شامل عباراتی است که مفهوم خبر خوش و نوید مسرتبخش را میرسانند و در متون گوناگون استفاده میشوند.
به عربی
از آنجا که خود واژه البشارة ریشه اصیل عربی دارد، در این زبان با واژههای هممعنایی چون البشری، تباشیر و الخبر السار مترادف است.
به فارسی
در زبان فارسی، دقیقترین معادلها برای واژه البشارة عبارتند از مژده، نوید، صله، مژدگانی و خبر سرورانگیز که همگی بر خوشخبری دلالت دارند.
در قرآن
در قرآن کریم، واژه البشارة و مشتقات گوناگون آن بارها ذکر شده است. این مفهوم عمدتاً به معنای مژده دادن به مؤمنان درباره بهشت، رحمت الهی و پیروزی است. با این حال، در برخی آیات با لحن طنز تلخ یا طعنهآمیز (تهکم) برای کافران نیز به کار رفته است؛ مانند آیه «فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ» که به جای انذار، از واژه بشارت برای عذاب استفاده کرده است.
نماد چیست
البشارة در فرهنگ اسلامی و قرآنی نمادی از امید، تجلی رحمت پروردگار و پاداش نیکوکاران است. همچنین در ادبیات مسیحی و فرهنگ عربی-مسیحی، این واژه گاهی معادل انجیل (که در اصل به معنای مژده و خبر خوش است) به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل البشارة
واژه «البشارة» از ریشه سه حرفی و اصیل عربی (ب ش ر) سرچشمه میگیرد که در مفهوم بنیادی خود به معنای آشکار شدن اثر شادی و سرور بر پوست صورت یا همان «بشره» انسان است. این کلمه در لغتنامهها و کاربردهای فرهنگی به معنای خبر خوش، مژده و نوید خیری است که دل شنونده را شادمان میسازد و روح امید را در جامعه زنده نگه میدارد.
در سیاق دینی و به ویژه در قرآن کریم، البشارة جایگاه والایی دارد؛ چرا که پیامبران الهی همواره با صفت «مبشر» یعنی مژدهدهندگان به رحمت الهی و پاداش بهشت شناخته میشوند. این واژه تجلی وعدههای نیکوی پروردگار به مؤمنان راستین است و در سایر ادیان ابراهیمی مانند مسیحیت نیز به عنوان پیام صلح و بشارت ظهور خیر به کار میرود.
به طور خلاصه، البشارة مفهومی فراتر از یک واژه ساده دارد و دربرگیرنده مفاهیمی چون آغاز دوباره، دگرگونی مثبت و مژدگانی الهی است. این کلمه در ادبیات فارسی و حل جدول نیز به عنوان مترادفی دقیق برای نوید و خوشخبری کاربرد گستردهای دارد.