یعنی چه
واژه اصموخ در متون کهن و منابع لغوی به معنای سوراخ گوش، مجرای بیرونی گوش یا همان کانال شنوایی است که به پرده و فضای داخلی گوش منتهی میشود. برخی منابع آن را صورت گویشی یا اشتباه نگارشی از واژه صماخ میدانند.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت اِصْموخ (es-mūkh) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راه گوش یا سوراخ گوش در قالب یک کلمه ۵ حرفی، «اصموخ» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این بخش از اندام شنوایی از اصطلاحات علمی و عمومی فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در زبان عربی معیار به صورت صِماخ یا قناة الأذن به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی برای بیان این مفهوم از عبارات مربوط به راه یا سوراخ گوش استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی سره و رایج این کلمه، «سوراخ گوش»، «راه گوش» و «مجرای شنوایی» هستند.
نماد چیست
کلمه اصموخ صرفاً یک واژه تشریحی و کالبدشناسی کهن است. این کلمه در ادبیات، عرفان یا اسطورهشناسی کاربرد نمادین یا استعاری ویژهای ندارد و در قرآن کریم نیز به کار نرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل اصموخ
کلمه «اصموخ» یک واژه اصالتاً عربی از ریشه (ص م خ) است که در متون کهن پزشکی و لغتنامههای فارسی به کار رفته است. این کلمه به لحاظ آناتومیک به معنای سوراخ گوش یا همان مجرای بیرونی شنوایی است که صدا از آن عبور کرده و به پرده گوش میرسد.
برخی از پژوهشگران و زبانشناسان بر این باورند که اصموخ شکل دگرگونشده، گویشی یا حتی غلطنویسی رایج از واژه معیار «صِماخ» است. از آنجا که این واژه نام یک اندام مشخص در بدن است، متضاد لغوی مستقیمی برای آن وجود ندارد و کاربرد آن امروزه بیشتر در بخش سرگرمی و جدولهای کلمات متقاطع دیده میشود.