معنی
نزاع در لغت به معنای خصومت، دشمنی، ستیزهگری و برخورد میان دو یا چند نفر است که میتواند به صورت لفظی (مشاجره) یا فیزیکی (دعوا و جنگ) نمود پیدا کند.
یعنی چه
این واژه زمانی به کار میرود که میان افراد یا گروهها توافق و سازش از بین رفته و جای خود را به مقابله، ستیز و مرافعه داده باشد.
مترادف
واژههای فوق همگی بر مفهوم برخورد، تفرقه و نبود صلح دلالت دارند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده حالت آرامش، همدلی و تفاهم میان طرفین هستند.
ریشه
ریشه این واژه عربی و از ماده «ن ز ع» است که در اصل به معنای «کندن و بازستاندن چیزی از جای خود» یا جان کندن (نزاع حیات) میباشد. علت این نامگذاری آن است که طرفین درگیر تلاش میکنند حق یا سخن دیگری را قطع کنند یا از بین ببرند.
تلفظ
این واژه با کسره نون و الف مدی تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم برای پرسشهای جدولی در خصوص کشمکش و ستیزه، واژه چهار حرفی «نزاع» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به شدت و بافت متن، از این معادلها برای رساندن مفهوم نزاع استفاده میشود.
به عربی
خود واژه «نِزاع» نیز در زبان عربی فصیح به همین معنا کاربرد گستردهای دارد.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی برای این واژه شامل ستیزه، دعوا، پیکار و مرافعه میباشند که جایگزین ریشه عربی آن میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل نزاع
واژه نزاع ریشه در زبان عربی دارد و به هرگونه درگیری، مشاجره و ستیزهجویی میان دو یا چند طرف اطلاق میشود. این مفهوم میتواند از یک گفتگوی تند لفظی آغاز شده و تا درگیریهای شدید فیزیکی و حتی جنگهای بزرگ گسترش یابد. در ریشهشناسی این واژه، مفهوم کندن و ربودن نهفته است که به تلاش طرفین برای از بین بردن موضع یکدیگر اشاره دارد.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز مشتقات این ماده به کار رفتهاند؛ برای نمونه در آیه ۴۶ سوره انفال انسانها از تنازع و نزاع برحذر داشته شدهاند چرا که این امر مایه سستی و از بین رفتن توان جامعه میگردد. در ادبیات عرفانی و اجتماعی نیز نزاع به عنوان نمادی از تفرقه، دوگانگی و تقابل نیروهای درونی (مانند عقل و نفس) یا نیروهای بیرونی شناخته میشود.