یعنی چه
گود در زبان فارسی به معنی زمین پست، جای پایینتر از سطح زمین، حفره، چاله یا عمیق است. همچنین در فرهنگ سنتی ایران به محوطه میانی و اصلی زورخانه که پایینتر از سطح زمین ساخته میشود، گود میگویند.
مترادف
واژههایی که با گود هممعنی هستند شامل عمیق، ژرف، مقعر، چاله، حفره، مغاک و پست میباشند.
متضاد
کلمات مقابل و ضد گود عبارتند از سطحی، کمعمق، همسطح، برجسته، فراز و برآمده.
هم خانواده
واژههای مشتق و همخانواده از این ریشه شامل گودی، گودال، گودبرداری و عبارات فعلی مرتبط هستند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ واژه «گود» با ۳ حرف مشخص میشود و معادلهای آن مانند ژرف یا عمیق نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، از کلمه Deep برای صفت عمیق و از Pit یا Hollow برای اسم چاله استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای بخش صفت از عمیق و غائر، و برای نامگذاری مکان گود از حفرة یا اخدود استفاده میشود.
به فارسی
برخی منابع ریشه اولیه آن را مأخوذ از زبانهای آرامی و سریانی میدانند، اما این واژه در زبان پارسی میانه و باستان به صورت «گو» به معنی زمین پست و مغاک ریشه دوانده است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات ایرانی، «گود زورخانه» نماد تواضع، فروتنی و تسلیم در برابر حق است؛ چرا که ورزشکاران برای ورود به آن خم میشوند. همچنین استعارهای از میدان عمل، چالش و پهلوانی است.
جمعبندی و توضیح کامل گود
واژه «گود» در زبان فارسی دارای دو ساحت معنایی فیزیکی و فرهنگی است. در بعد فیزیکی، این کلمه به هر نوع فرورفتگی، چاله، زمین پست و دوری از سطح اشاره دارد که با واژگانی چون عمیق، ژرف و گودال همپوشانی معنایی نزدیکی دارد و ریشههای آن به پارسی میانه بازمیگردد.
در بعد فرهنگی و اجتماعی، گود (بهویژه گود زورخانه) جایگاه ویژهای در سنت پهلوانی ایران دارد. این مکان که پایینتر از سطح زمین قرار گرفته، نمادی از افتادگی، شکستن غرور و فروتنی است. ورود به گود نیازمند سر خم کردن است که جنبه اخلاقیِ پهلوانی را یادآوری میکند؛ از این رو در اصطلاحات عامه نیز ورود به گود به معنای پا گذاشتن به میدان عمل و مبارزه است.