یعنی چه
خشونت در لغت به معنای زبری، زمختی و سختدلی است و در اصطلاح به هرگونه استفاده از زور، تهدید یا رفتار پرخاشگرانه برای تحمیل اراده به دیگری یا آسیب رساندن به او (فیزیکی، روانی یا کلامی) اطلاق میشود.
مترادف
واژههایی چون تندی، ستیزهگری، زور، بیدادگری و تشدّد همگی از مترادفات و مفاهیم نزدیک به خشونت هستند.
هم خانواده
این کلمه یک مصدر عربی از ریشه ثلاثی مجرد (خشن) است و واژههای مرتبط با آن در این ریشه قرار دارند؛ همچنین ترکیبات فارسی نظیر خشونتطلب و خشونتآمیز نیز با آن ساخته شدهاند.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع تندخویی، زبری یا اعمال زور، کلمه ۵ حرفی «خشونت» یا معادلهای ۳ و ۵ حرفی آن مانند عنف و درشتی به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه اصلی برای رساندن مفهوم اعمال زور و آسیب رساندن Violence است.
به عربی
در عربی معاصر، اصطلاح العنف دقیقاً معادل رفتارهای خشونتآمیز اجتماعی و فیزیکی به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای توصیف اعمال خشونتآمیز خانگی، اجتماعی یا فیزیکی از واژه Şiddet استفاده میشود.
به فارسی
برگردان واژه عربی خشونت به فارسی اصیل شامل مفاهیمی چون درشتی کردن، تندخویی، سختدلی و ستیزهجویی است که در مقابل نرمی و ملایمت قرار میگیرد.
در قرآن
خودِ واژه «خشونت» به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است؛ اما مفاهیم همارز آن با تعابیری چون «فَظّاً غَلِیظَ الْقَلْبِ» (تندخو و سختدل) در سوره آلعمران، «عُتُلّ» (خشن و زمخت) در سوره قلم و به طور کلی تحت عنوان کلیدی «ظلم» به معنای تجاوز از حد و حقوق دیگران، به شدت نکوهش شده است.
جمعبندی و توضیح کامل خشونت
واژه «خشونت» ریشه در زبان عربی دارد و در اصل به معنای زبری، درشتی و ناهمواری مادی بوده است، اما با ورود به زبان فارسی و تحول معنایی در جامعه، امروزه بیشتر به عنوان یک مفهوم اجتماعی و روانشناختی به کار میرود که دلالت بر اعمال زور، پرخاشگری و آسیب رساندن فیزیکی یا روانی به دیگران دارد.
این مفهوم رفتاری مخرب، نقطه مقابل صلح، ملاطفت، نرمی و مدارا قرار میگیرد. در نمادشناسی فرهنگی، خشونت را با مشت گرهکرده یا سلاح نمایش میدهند، در حالی که در فرهنگهای دینی و قرآنی، ریشههای خشونت ناروا در قالب مفاهیمی مانند ستم (ظلم) و سختدلی (غلظت قلب) بررسی و مهار آن توصیه شده است.