معنی
در زبان عربی فصیح، این فعل به معنای فرود آمدن، افتادن، تحقق یافتن یک امر یا قرار گرفتن در یک مکان مشخص به کار میرود.
یعنی چه
این واژه نشاندهنده حتمیت و وقوع یک حادثه، یا نزول و سقوط فیزیکی یک شیء یا پرنده بر زمین است.
مترادف
با توجه به سیاق متن، کلماتی مانند حدث و حصل برای رخ دادن، و سقط و نزل برای افتادن مترادف آن هستند.
متضاد
کلمات اِرتَفَعَ (برداشته شدن/بالا رفتن) و زالَ (از بین رفتن) در مقابل معانی ثبوت و وقوع این فعل قرار میگیرند.
تلفظ
این کلمه با فتح هر سه حرف واو، قاف و عین به صورت «وَقَعَ» تلفظ میشود که فعل ماضی ثلاثی مجرد است.
در جدول
این واژه در جدولهای شرح در متن به عنوان معادل عربی «رخ داد» یا «افتاد» با ۳ حرف کاربرد دارد.
به عربی
از آنجا که واژه خود یک فعل عربی است، برای بیان مفاهیم همتراز آن در همین زبان از حدث و سقط استفاده میشود.
به فارسی
در ترجمه عبارات عربی به فارسی، این فعل با توجه به قرارگیری در جمله به صورت «اتفاق افتاد» یا «سقوط کرد» معنا میشود.
نماد چیست
در متون دینی و قرآنی، این واژه و مشتقات آن مانند «الواقعة» نمادی از حتمیت وقوع قیامت و تحقق تخلفناپذیر پاداش یا عذاب الهی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل وَقَعَ
واژه عربی «وَقَعَ» یک فعل ماضی ثلاثی مجرد از ریشه (و-ق-ع) است که دو محور معنایی اصلی یعنی «سقوط فیزیکی و فرود آمدن» و «تحقق معنوی و رخ دادن یک حادثه» را در بر میگیرد. این کلمه در زبان عربی کاربرد بسیار گستردهای دارد و مشتقات فراوانی نظیر واقع، واقعه، موقعیت و وقوع از آن ساخته شده است.
در فرهنگ اسلامی و قرآن کریم، این واژه بار معنایی ویژهای دارد و ۲۴ بار به کار رفته است که غالباً بر حتمی بودن و قطعیت یک رویداد نظیر پاداش الهی یا وقوع قیامت (سوره واقعه) دلالت میکند. در زبان فارسی، اگرچه خود فعل به طور مستقیم استفاده نمیشود، اما اسم مصدر آن یعنی «وَقْع» در ترکیبهایی مثل «وقع نهادن» به معنی ارزش و اعتبار دادن به کار میرود.