یعنی چه
مقامره در اصل یک واژه عربی (مصدر باب مفاعله) است که به معنای درگیر شدن دو طرف در بازیهای همراه با برد و باخت مالی، ریسک کردن و شرط بستن بر سر نتیجه یک کار یا مسابقه به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت مُقامَره (تلفظ حروف: مُ - قا - مَ - رِ - ه) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مقامره به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «قماربازی»، «با هم قمار کردن» یا «برد و باخت مالی» کاربرد دارد و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مقامره و بازیهای مبتنی بر شانس و برد و باخت مالی، از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر خود مصدر مُقامره، واژههای قِمار و مَیسِر رایجترین معادلها برای این مفهوم هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و رایج این واژه در زبان فارسی شامل قماربازی، بردوباخت، شرطبندی و دستافشان (در برخی متون کهن) است.
در قرآن
خود لفظ «مقامره» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما مفهوم و مصداق مستقیم آن تحت عنوان واژه «المَیْسِر» در آیاتی مانند آیه ۲۱۹ سوره بقره و آیات ۹۰ و ۹۱ سوره مائده به شدت نهی و حرام اعلام شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و نمادشناسی، مقامره با ابزارهایی مانند تاس، ورقهای پاسور، چرخ رولیت و سکه شناخته میشود و نمادی از ریسک افراطی، بختآزمایی و تلاش برای کسب مال بدون تولید ارزش واقعی است.
جمعبندی و توضیح کامل مقامره
واژه «مقامره» یک مصدر عربی از ریشه «ق-م-ر» و باب مفاعله است که ورود آن به زبان فارسی به معنای قمار کردن، شرطبندی و بازیهای دوطرفه همراه با برد و باخت مالی است. این کلمه در متون کهن فقهی و حقوقی بیشتر به چشم میخورد و در زبان عامیانه امروز، جای خود را به طور کامل به واژه «قمار» یا «قماربازی» داده است.
از نظر فرهنگی و مذهبی، این پدیده به دلیل تکیه بر شانس و ایجاد زمینه برای از دست رفتن ناگهانی اموال، همواره مورد انتقاد بوده است. اگرچه خود واژه مقامره در قرآن مجید ذکر نشده، اما مصداق عینی آن یعنی «میسر» به وضوح منع شده است. در بازیهای فکری و جدول نیز این کلمه ششحرفی به عنوان مترادفِ شرطبندیهای مخاطرهآمیز شناخته میشود.