یعنی چه
المکروب در لغت به معنای شخص مغموم و دلافسردهای است که تحت فشار روحی یا مصیبت بزرگی قرار گرفته است. این کلمه اسم مفعول از ریشه عربی «کرب» به معنای اندوه شدید است.
تلفظ
این واژه با فتح میم، سكون كاف و ضم راء تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول خود «المکروب» با ۷ حرف است. از واژههای جایگزین هممعنی میتوان به مغموم یا محزون اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژههایی که بیانگر شدت غم، رنج و گرفتاری روحی هستند برای ترجمه این کلمه استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معیار، مترادفهای دقیقی چون المغموم و المحزون برای توصیف این حالت به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی عثمانی و ترکی استانبولی، برای رساندن مفهوم این واژه از معادلهای محزون و کدرلی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل واژههایی چون غمدیده، آزردهخاطر، مصیبتزده و دلتنگ است که نشاندهنده شدت اندوه فرد است.
در قرآن
واژه المکروب به طور مستقیم در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما ریشه ثلاثی آن یعنی «کرب» در عباراتی مانند «کرب عظیم» به معنی اندوه و گرفتاری بزرگ در داستانهای پیامبران ذکر شده است. همچنین این کلمه در احادیث مشهوری چون کلام حضرت علی (ع) در نهجالبلاغه (وَ التَّنْفِیسُ عَنِ الْمَکْرُوبِ به معنای زدودن غم از دل غمناک) دیده میشود.
نماد چیست
در ادبیات دینی و فرهنگ کلاسیک، المکروب نمادی از انسان بیچاره، مصیبتزده و گرفتاری است که به سختی دچار شده و چشمانتظار یاری، دادرسی و همدردی دیگران است.
جمعبندی و توضیح کامل المکروب
واژه «المکروب» یک واژه با ریشه عربی (از ماده کَرب) است که با ورود به متون کهن ادبی و مذهبی فارسی، به معنای انسانِ بسیار اندوهگین، غمدیده و گرفتار در رنج و فشار روحی شدید به کار رفته است. این کلمه اسم مفعول بوده و به کسی اشاره دارد که مصیبتی بزرگ بر او وارد شده و دلافسرده گشته است.
باید توجه داشت که این واژه هیچگونه ارتباطی با اصطلاح فقهی «مکروه» یا واژه فرانسوی «میکروب» (به معنای باکتری و عامل بیماریزا) ندارد و تشابه ظاهری آنها نباید موجب اشتباه در درک معنای حقیقی آن شود. المکروب صرفاً بیانگر یک حالت عاطفی و روحی ناشی از غم و گرفتاری است.
در فرهنگ اسلامی و متون روایی نظیر نهجالبلاغه، این کلمه جایگاه ویژهای در مباحث اخلاقی دارد؛ به طوری که گرهگشایی و زدودن غم از کلام و دلِ «المکروب» به عنوان یکی از والاترین فضایل اخلاقی و رفتاری توصیف شده است.