معنی
واژهٔ شگرف در زبان فارسی به معنای پدیدهای است که به دلیل عظمت، زیبایی یا خاص بودن، تحسین و شگفتی انسان را برمیانگیزد. در متون کلاسیک نیز به معنای نیکو، بسیار زیبا و حتی سترگ و تنومند به کار رفته است.
یعنی چه
وقتی چیزی را شگرف مینامیم، یعنی آن چیز دارای کیفیتی متمایز، عجیب و باشکوه است که از سطح امور معمولی و پیشپافتاده کاملاً فراتر میرود.
مترادف
این کلمات همگی در رساندن بار معنایی شگفتی، بزرگی و کمنظیر بودن با شگرف همپوشانی دارند.
ریشه
این واژه کاملاً بومی و ایرانی است. در زبان پهلوی به صورت «اشگرف» به معنی باحشمت، بزرگمرتبه و نیکو وجود داشته که با مرور زمان الف ممدوح ابتدایی آن در فارسی دری حذف شده است.
تلفظ
این کلمه به فتح گاف و سکون راء و فاء تلفظ میشود.
در جدول
واژه شگرف یک پاسخ دقیق چهار حرفی برای طراحان جدول در مواجهه با راهنماهایی مانند «عجیب»، «نادر» یا «بزرگ و باشکوه» است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن، این واژگان دقیقترین معادلهای انگلیسی برای انتقال معنای شگرف هستند.
به فارسی
این کلمه نیاز به برگردان به فارسی ندارد چرا که از ریشههای کهن زبانهای ایرانی برآمده و در برابر واژگان دخیل عربی مانند «عجیب» یا «مدهش» به کار میرود.
نماد چیست
شگرف به عنوان یک صفت، نماد پدیدههای نادر، دگرگونیهای بزرگ و زیباییهای حیرتانگیز در طبیعت و ادبیات است و مفهوم اسطورهای یا مادی خاصی را به طور مجزا نمایندگی نمیکند.
جمعبندی و توضیح کامل شگرف
واژهٔ «شگرف» یکی از زیباترین و اصیلترین صفات در زبان فارسی است که ریشه در زبان پهلوی دارد. این واژه بار معنایی بسیار مثبتی دارد و زمانی به کار میرود که یک پدیده، رخداد یا ویژگی، از حد نرمال و پیشپافتاده فراتر رفته و به درجهای از عظمت، ناداری یا زیبایی برسد که تحسین مخاطب را برانگیزد.
اگرچه این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مترجمان برجسته معاصر از آن برای ترجمه مفاهیم عمیق و آیات الهی (به معنای نشانههای شگفتانگیز) استفاده کردهاند. در حل جدول نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ ۴ حرفی محبوب برای کلماتی چون عجیب و بینظیر شناخته میشود.