معنی لطف طبع چیست؟ مترادف آن

جمع‌بندی و توضیح کامل لطف طبع

ترکیب دستوری و ادبی «لطف طبع» از اصطلاحات ظریف زبان و ادبیات فارسی است که برای توصیف ویژگی‌های روحی، اخلاقی و هنری انسان به کار می‌رود. این واژه به معنای داشتن ذوقی لطیف، سرشتی نرم، پاکیزگی روح و خوش‌مشربی است و معمولاً در ستایش شاعران، هنرمندان و افراد مبادی آداب استفاده می‌شود.

در فرهنگ و ادبیات سنتی ما، لطف طبع نمادی از آینه زلال دل، نسیم سحری و باران ملایم است که بدون صدمه زدن و زمختی، به روح آدمی شادابی و طراوت می‌بخشد. این واژه از ترکیب دو ریشه عربی «لطف» (نرمی و ظرافت) و «طبع» (سرشت و خمیرمایه) در زبان فارسی پدید آمده است.