یعنی چه
نعرهکش به کسی یا موجودی (مانند انسان خشمگین یا حیوان درنده) اطلاق میشود که با صدای بسیار بلند، خشن و رسا فریاد میکشد یا غرش میکند. در کاربردهای اجتماعی نیز به معنای فریادزن جمعیت یا شعاردهنده است.
در جدول
پاسخ متداول برای این واژه در جدول «نعره کش» (با ۶ حرف) یا مترادفهای آن نظیر فریادزن و غران است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و کاربرد (انسان یا حیوان) از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
واژه هتّاف دقیقترین معادل برای شخص شعاردهنده و صارخ برای فریادزن است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای فریاد انسان از Bağıran و برای غرش حیوان از Kükreyen استفاده میشود.
به فارسی
واژههای سره و رایج فارسی که هممعنی این ترکیب هستند شامل فریادزن، دادکش، خروشگر و غران میشوند که با توجه به متن جایگزین میگردند.
در قرآن
ترکیب فارسی «نعرهکش» در قرآن وجود ندارد. با این حال، مفاهیم همسو با آن در قالب واژههایی چون «صَیْحَة» (فریاد عذابآور)، «زَفِير» (فریاد شدید جهنم) و «شَهِيق» (صدای بلند و منکر) آمده است.
نماد چیست
در ادبیات حماسی، نماد خشم مهارناپذیر و بانگ رزمآوران در جنگ است. در نمادشناسی حیوانی، مظهر شیر ژیان یا رعد و برق آسمان بوده و در مفاهیم اجتماعی میتواند نماد هیجان و اعتراض جمعی باشد.
جمعبندی و توضیح کامل نعره کش
واژه «نعرهکش» یک صفت فاعلی مرخم و ترکیبی در زبان فارسی است که از واژه عربی «نعره» (به معنی بانگ و فریاد بلند) و بن مضارع فعل فارسی کشیدن («کِش») ساخته شده است. این کلمه در لغت به معنای کسی یا موجودی است که صدایی بسیار بلند، خشن و خروشان از حنجره بیرون میدهد.
در دایره کاربرد، این واژه هم برای انسانها در حالت خشم، اعتراض و شعاردهی (مانند فریادزن جمعیت) و هم برای حیوانات درنده (مانند غرش شیر ژیان) به کار میرود. بسته به بافت متن، این اصطلاح میتواند حامل بار حماسی و نشانه شجاعت باشد و یا در کاربرد عامه، دلالت بر هیاهوی تند و بیمنطق داشته باشد.