یعنی چه
در ریاضیات، عدد هندسی (یا عدد شکلی) به اعدادی گفته میشود که میتوان آنها را به صورت یک الگوی هندسی منظم از نقاط (مانند مثلث، مربع، پنجضلعی و غیره) رسم کرد. این مفهوم ریشه در ریاضیات فیثاغورثی دارد. همچنین در برخی بافتها، این اصطلاح به مؤلفههای تصاعد و دنبالههای هندسی (مانند واسطه یا قدرنسبت) اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب وصفی به صورت «عَدَدِ هِندِسی» (‘adade hendesi) است که از دو واژهٔ عَدَد (عربی) و هِندِسی (منسوب به هندسه) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت خودِ «عدد هندسی» با ۸ حرف است. طراحان جدول ممکن است از پاسخهای جایگزین مانند «عدد شکلی» یا «عدد چندضلعی» نیز استفاده کنند.
به انگلیسی
در مراجع انگلیسیزبان، برای مفهوم اول (اعداد دارای الگوی نقاط) از اصطلاح Figurate number استفاده میشود و در حالت عام به آن Geometric number میگویند.
به فارسی
در برگردانها و واژهگزینیهای اصیل فارسی، معادلهای «عدد شکلی» یا «عدد چندضلعی» دقیقترین جایگزینها هستند. واژهٔ هندسه خود معرّب کلمهٔ پارسی میانه «اندازه» است.
نماد چیست
این عبارت نماد ریاضی واحد و مستقلی ندارد؛ اما در ریاضیات مدرن، اعداد شکلی یا چندضلعی را معمولاً با نماد ریاضی $P_k(n)$ نشان میدهند که در آن $k$ تعداد اضلاع و $n$ مرتبهٔ عدد است.
جمعبندی و توضیح کامل عدد هندسی
عبارت «عدد هندسی» یک ترکیب وصفی در دنیای ریاضیات است که بیش از هر چیز به عنوان هممعنی «اعداد شکلی» یا «اعداد چندضلعی» شناخته میشود. این مفهوم جذاب به اعدادی اشاره دارد که مقدار آنها را میتوان با چیدمان منظم نقاط به صورت اشکال هندسی مانند مثلث، مربع یا پنجضلعی نمایش داد؛ برای مثال، عدد ۳ یک عدد مثلثی و عدد ۴ یک عدد مربعی است.
از سوی دیگر، این واژه گاهی در ریاضیات دبیرستانی به طور غیررسمی برای اشاره به مفاهیم موجود در تصاعد هندسی، مانند واسطهٔ هندسی یا قدرنسبت به کار میرود. ریشهٔ واژهٔ هندسی در این ترکیب به کلمهٔ پارسی میانه «اندازه» بازمیگردد که نشاندهنده پیوند عمیق مفاهیم شمارشی با ابعاد و اندازهگیریهای فضایی است.