یعنی چه
محمره در اصل واژهای عربی و مؤنث «محمر» است که به معنای سرخشده یا سرخرنگ است. در کاربرد تاریخی و جغرافیایی، این کلمه نام قدیم شهر خرمشهر در استان خوزستان ایران بوده است که در سال ۱۳۱۶ خورشیدی تغییر نام یافت. همچنین در تاریخ به پیروان فرقه خرمدینان که لباس سرخ میپوشیدند «محمره» یا سرخجامگان میگفتند و در طب سنتی نیز به داروهای سرخکننده پوست اطلاق میشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان عربی و فارسی به صورت مُحَمَّرَه (M-o-h-a-m-m-a-r-a-h) با تشدید روی حرف ميم دوم است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، کلمه «محمره» معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «نام قدیم خرمشهر» یا «سرخجامگان تاریخی» به کار میرود و یک کلمه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
در اسناد تاریخی و جغرافیایی، نام قدیم خرمشهر به صورت Mohammerah یا Mohamrah ثبت شده است. از نظر معنای لغوی و صفتی نیز معادل واژههایی چون Reddened یا Crimson است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (ح م ر) مشتق شده که به معنای شیء یا مکان متمایل به رنگ قرمز است.
به ترکی
در زبان ترکی برای اشاره به معنای لغوی آن از واژه Kırmızılaşmış (سرخشده) و در متون تاریخی عثمانی برای اشاره به این موقعیت جغرافیایی از تعابیری چون Muhammera یا Eski Hürremşehr استفاده شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه بر اساس کاربرد آن شامل «خرمشهر» (در جغرافیا)، «سرخفام» و «سرخرنگ» (در لغت) و «سرخجامگان» (در تاریخ و جنبشهای اجتماعی) است.
نماد چیست
واژه محمره در جغرافیای ایران یادآور تاریخچه، اصالت و پایداری خرمشهر و مناطق جنوبی است. از سوی دیگر، در متون تاریخی به دلیل وابستگی به جنبش خرمدینان (سرخجامگان)، نمادی از اعتراض، انقلاب و ایستادگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل محمره
واژه «محمره» یک وامواژه عربی با ریشه «ح م ر» (به معنی سرخی) است که در فرهنگ و تاریخ ایران اهمیت ویژهای دارد. مهمترین و آشناترین کاربرد این کلمه برای ایرانیان، جنبه جغرافیایی آن به عنوان نام قدیمی شهر خرمشهر در استان خوزستان است؛ نامگذاری که گفته میشود به دلیل رسوبات رُسی سرخرنگ رود کارون صورت گرفته بود و سرانجام در سال ۱۳۱۶ خورشیدی به خرمشهر تغییر یافت.
علاوه بر کاربرد جغرافیایی، محمره در تاریخ به عنوان نام فرقه سرخجامگان (پیروان بابک خرمدین) که پرچم و لباسهای سرخ داشتند نیز شناخته میشود. همچنین در طب سنتی به داروهای محرک و سرخکننده پوست، ادویه محمره میگفتند. در مجموع این واژه پیوند عمیقی با مفاهیمی چون رنگ سرخ، پایداری جنوب و جنبشهای تاریخی دارد.