یعنی چه
واژه قانطة صفت مفرد مؤنث از ریشه عربی «ق ن ط» است و به زنی اشاره دارد که دچار ناامیدی، یأس شدید و دلسردی از گشایش، خیر یا رحمت شده است. این کلمه در مقابل امیدواری قرار دارد و حالت روحی قطع امید را توصیف میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «قانِطَة» (qāniṭa) است که در آن حرف «ق» و «ط» به صورت تفخیم (درشت) و حرف «ن» با صدای کسره کوتاه ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه «قانطة» به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای راهنمای «زن ناامید» یا «مؤنث مأیوس» شناخته میشود.
به انگلیسی
برای معادلسازی این صفت مؤنث در زبان انگلیسی معمولاً از صفاتی مانند despairing یا hopeless همراه با یک شناسه مؤنث (مانند woman یا female) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح، مترادفهای مستقیم این واژه شامل «اليائسة من الرّحمة» (زن ناامید از رحمت) و «الآيسة» هستند که مفهوم قطع کامل امید را میرسانند.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه عبارتند از: زن ناامید، زن مأیوس، دلسرد، و بیامید.
در قرآن
خود واژه «قانطة» به صورت مفرد مؤنث در قرآن نیامده است، اما ساختارهای دیگر این ریشه (ق ن ط) مانند «تَقْنَطُوا» و «الْقَانِطِينَ» بارها به کار رفتهاند. برای نمونه در آیه ۵۵ سوره حجر آمده است: «فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ» (پس، از ناامیدان مباش).
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، حالت قنوط و صفت قانطة بودن، نمادی از تاریکی روانی، انحراف از مسیر حق و دوری از معرفت پروردگار تلقی میشود؛ چرا که ناامیدی از رحمت الهی از گناهان بزرگ به شمار میآید.
جمعبندی و توضیح کامل قانطة
واژه «قانطة» یک صفت عربی با ریشه «ق ن ط» است که در زبان فارسی نیز در متون ادبی و مذهبی کاربرد دارد. این کلمه به معنای زنی است که به طور کامل از خیر، برکت یا رحمت الهی قطع امید کرده و دچار یأس شدید شده است. متضاد مستقیم این واژه «راجیة» به معنای زن امیدوار است.
نکته بسیار مهم در بررسی این واژه، تمایز آن با کلمه همآوای «قانتة» (با حرف ت) است. در حالی که «قانطة» بار معنایی منفی (ناامیدی و دوری از حق) دارد، واژه «قانتة» از ریشه (ق ن ت) به معنای زنی مطیع، فروتن و عبادتکننده خاشع در برابر خداوند است و مدح محسوب میشود.
در ساختار زبان و کاربردهای جدولی، این کلمه به عنوان یک واژه ۵ حرفی دقیق شناخته میشود و ریشه معنوی آن در فرهنگ قرآنی همواره مورد نکوهش قرار گرفته است، چرا که ناامیدی مطلق از رحمت پروردگار نشانه گمراهی دانسته میشود.