یعنی چه
رقراقه صفتی است به معنای درخشان، تابان و لرزان. این واژه معمولاً برای توصیف چشمه یا آب بسیار زلالی که میدرخشد و موج میزند، یا اشک چشمی که در حدقه میلرزد و تلألؤ دارد اما هنوز سرازیر نشده، به کار میرود. همچنین در ادبیات برای اشاره به طراوت و شادابی فوقالعاده نیز استفاده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت رَقْراقَه (رَ - ق - را - قَ) تلفظ میشود که صفت مشبهه مؤنث است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «درخشان و لرزان» یا «آب زلال و موجزن» میتواند واژه ۶ حرفی «رقراقه» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم تلألؤ، درخشندگی و لرزش نور از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
واژه رقراقه خود اصالتی عربی دارد و با این کلمات هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل براق، شفاف، تابان، لرزان و موجزننده است که مفهوم روشنی و تموج را همزمان دارند.
در قرآن
خود واژه «رقراقه» یا «رقراق» در قرآن کریم نیامده است؛ هرچند کلمات دیگری از ریشه (ر-ق-ق) مانند «رَقّ مَنشُور» در آیات الهی وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل رقراقه
واژه «رقراقه» از ریشهای عربی وارد زبان فارسی شده و صفت مشبهه مؤنث است. این کلمه به هر چیز زلال، درخشان و لرزانی اشاره دارد که نور را بازتاب میدهد؛ به همین دلیل زیباترین کاربردهای ادبی آن در توصیف اشکِ چشمِ در آستانهٔ ریزش، سرابهای بیابانی و چشمههای جوشان و صاف است.
در ادبیات و تصویرسازیهای زبانی، رقراقه نمادی از پاکی خالص، طراوت جوانی و شادابی بینقص به شمار میرود. ساختار این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون تلألؤ و شفافیت کاربرد دارد.