معنی
فداکاری یعنی انسان با اراده و آگاهی خود، از منافع، آسایش، مال یا حتی جان خود برای یاری رساندن به دیگران، دفاع از میهن یا رسیدن به یک هدف بلندمرتبه و ارزشمند چشمپوشی کند.
یعنی چه
این واژه در مفهوم اخلاقی و اجتماعی به رفتاری اشاره دارد که در آن فرد، دیگران را بر خود مقدم میشمارد و حاضر است برای رفاه، امنیت و نجات جامعه یا اشخاص دیگر، متحمل سختی و زیان شود.
مترادف
واژههایی که مفهوم بخشش و گذشتن از خود را در بالاترین سطح رسانهای نشان میدهند.
متضاد
کلماتی که بر ترجیح دادن منافع شخصی و انحصارطلبی دلالت دارند.
هم خانواده
کلمات مشتق و مرتبطی که از ریشه اصلی این واژه ساخته شدهاند.
ریشه
این کلمه یک مصدر مرکب (عربی - فارسی) است. ریشه اصلی آن واژه عربی «فِدَی» یا «فِداء» (به معنی قربانی، بازخرید اسیر یا قرار دادن چیزی به عنوان سپر بلا) است که با پسوند صفتساز فارسی «کار» و «ی» مصدری ترکیب شده و ساختار «فداکاری» را در زبان فارسی پدید آورده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر به دنبال پاسخی ۷ حرفی با مفهوم ازخودگذشتگی و ایثار هستید، واژه «فداکاری» پاسخ دقیق شماست.
به انگلیسی
معادلهای دقیق واژه فداکاری در زبانهای دیگر که بسته به متن و کاربرد اخلاقی یا عمومی استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل فداکاری
فداکاری یکی از والاترین فضایل اخلاقی و انسانی است که مرزهای منفعتطلبی شخصی را میشکند. این مفهوم که در فرهنگ اسلامی و قرآنی اغلب با واژه «ایثار» پیوند خورده است، به معنای مقدم دانستن دیگران بر خود، حتی در اوج نیاز و سختی است. در طول تاریخ، جلوههای این ارزش انسانی را میتوان در فداکاری مادران، جانفشانی سربازان برای میهن و ایثار مصلحان اجتماعی مشاهده کرد.
از نظر ریشهشناسی، فداکاری یک ساخت مرکب عربی-فارسی است که مفهوم سپربلا شدن و بازخرید اسیر را در خود دارد. نمادهای فرهنگی مختلفی مانند شمع در حال سوختن یا افسانه پلیکان (مرغ سقا) که سینهاش را برای تغذیه جوجههایش میشکافد، نشاندهنده عمق این مفهوم در باورهای بشری هستند. این واژه در زبان و ادبیات فارسی نمادی از رشد روحی و پیوند عمیق انسانی با جامعه است.