یعنی چه
واژه قذاره در لغت به معنای کثیفی، ناپاکی، چرکینی و پلیدی است. این کلمه هم برای اشاره به کثافات و آلودگیهای فیزیکی و مادی به کار میرود و هم در مفاهیم اخلاقی و معنوی برای توصیف پلیدیهای رفتاری، گناه و رذایل باطنی استفاده میشود.
جمله سازی
تلفظ
این واژه به صورت فتح قاف، ذالِ دارای الفِ مدی و فتح راء تلفظ میشود که در زبان عربی به شکل قَذارَة (با تاء تأنیث) و در فارسی به صورت قذاره خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه قذاره به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی چون «کثافت»، «ناپاکی» یا «پلیدی» شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده سطوح مختلف آلودگی مادی و معنوی هستند.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم فارسی این واژه شامل کلماتی چون پلیدی، کثافت، ناپاکی، چرک، آلودگی و نجاست است که نقیض طهارت و پاکیزگی به شمار میروند.
در قرآن
خود واژه «قذاره» یا مشتقات مستقیم ریشه آن (قذر) در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، مفاهیم همراستا با آن مانند ناپاکیهای مادی و معنوی با واژگانی چون «رِجْس»، «نَجَس» یا «خَبیث» توصیف شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون اخلاقی، قذاره به عنوان نمادی از آلودگیهای روح، انحطاط اخلاقی، گناه و دلبستگیهای ناپاک دنیوی شناخته میشود که انسان باید خود را از آنها تطهیر کند.
جمعبندی و توضیح کامل قذاره
واژه «قذاره» یک اسم مصدر عربی از ریشه (ق ذ ر) است که به زبان فارسی راه یافته و معنای نقیض طهارت، یعنی کثافت، ناپاکی و پلیدی را افاده میکند. این کلمه کاربردی دوگانه دارد؛ از یک سو به آلودگیهای فیزیکی و ظاهری اشاره میکند و از سوی دیگر در متون اخلاقی و عرفانی برای توصیف رذایل باطنی و انحطاط روحی انسان به کار میرود.
اگرچه این واژه به طور مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده، اما مفهوم آن یعنی دوری از نجاسات باطنی و ظاهری همواره مورد توجه مفسران بوده است. در کاربردهای عمومی و سرگرمی مانند جدول نیز، این کلمه پنجحرفی به عنوان معادل دقیقی برای واژههایی همچون کثافت و ناپاکی شناخته میشود.