یعنی چه
صبور و شکیبا به فردی اطلاق میشود که در مواجهه با مشکلات، تاخیرها یا فشارهای زندگی، آرامش و کنترل خود را حفظ کرده و واکنش تند یا شتابزده نشان نمیدهد. ترکیب این دو واژه با هم، نشاندهنده اوج بردباری و استقامت یک انسان است.
تلفظ
واژه صبور با فتح صاد و ضم باء (صَبور) و واژه شکیبا با فتح شین و کسر کاف (شَکـیبا) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ «صبور و شکیبا» یا مترادفهایی چون بردبار و حلیم است.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای این مفهوم واژه Patient است که به ویژگی بردباری اشاره دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، برای بیان صفت صبور و باحوصله از واژه Sabırlı استفاده میشود.
به فارسی
واژه «صبور» ریشه عربی دارد (از صبر) و صیغه مبالغه است، اما «شکیبا» واژهای با ریشه اصیل پارسی (پهلوی) از کارواژه «شکیبیدن» به همراه پسوند صفتساز «ـا» است که معادلهای فارسی سره آن بردبار و خویشتندار هستند.
در قرآن
مفهوم صبر بارها در قرآن ستوده شده است (مانند إن الله مع الصابرین). واژه «صبور» عینا ۴ بار در قرآن در ترکیب «صَبَّارٍ شَکُور» آمده و در سنت اسلامی نیز «الصبور» یکی از نامهای خداوند (اسماءالحسنی) به معنی بسیار شکیبا است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، حضرت ایوب مظهر و نماد اصلی صبر شناخته میشود (صبر ایوب). همچنین در طبیعت، کوه به عنوان نماد استواری و کاکتوس به دلیل مقاومت بالا، نمادهای صبوری هستند.
جمعبندی و توضیح کامل صبور و شکیبا
عبارت «صبور و شکیبا» ترکیبی زیبا از دو واژه با ریشههای عربی و پارسی است که هر دو به یک مفهوم عمیق اخلاقی و انسانی اشاره دارند. این ترکیب مترادف، برای تأکید بر اوج بردباری، خویشتنداری و استقامت فرد در برابر سختیها و ناملایمات روزگار به کار میرود و نشاندهنده روحیهای است که در میان طوفانهای زندگی، آرامش خود را حفظ میکند.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی و قرآنی، این صفت نه تنها یک فضیلت اخلاقی برجسته برای انسانها شمرده میشود، بلکه بالاترین درجات آن به عنوان صفتی الهی تجلی مییابد. انسان صبور و شکیبا کسی است که با تکیه بر نیروی درون، از شتابزدگی و خشم دوری کرده و با امیدواری به آینده، سختیها را پشت سر میگذارد.