یعنی چه
واژهٔ «بگیرند» شکل صرفشدهٔ فعل «گرفتن» در زبان فارسی است که به عنوان فعل مضارع التزامی یا فعل امر/نهی برای سومشخص جمع (آنها) به کار میرود. این کلمه بسته به موقعیت متن میتواند معنای تصاحب، دریافت فیض، یا حتی بازداشت و دستگیری تداعی کند.
تلفظ
این کلمه از سه هجا تشکیل شده است: هجای اول کوتاه (بِ)، هجای دوم کشیده (گی) و هجای سوم کشیده (رَند).
در جدول
اگر در جدول با سوالاتی نظیر «اخذ کنند» یا «دستگیر کنند» با تعداد حروف مشخص مواجه شدید، این واژه یا مترادفهای آن پاسخ صحیح هستند.
به انگلیسی
بسته به بافتار متن، افعال متنوعی در انگلیسی میتوانند نقش معادل این واژه را ایفا کنند.
به عربی
در متون عربی و برگردانهای قرآنی، این مفهوم بیشتر با مشتقات ماده «أخذ» مانند لِیَأْخُذُوا بیان میشود.
به ترکی
در زبان ترکی فعل Almak ریشه اصلی برای رساندن مفهوم گرفتن و دریافت کردن است.
به فارسی
از نظر دستور زبان فارسی، این واژه از پیشوندِ زینت «بـ»، ستاک حال «گیر» و شناسهٔ جمع «ـَند» ساخته شده است. ریشهٔ دور این واژه به زبان ایران باستان و ستاک -grib بازمیگردد که در پارسی میانه به صورت graftan (گرفتن) به کار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بگیرند
واژهٔ «بگیرند» یکی از ساختهای فعلی پرکاربرد در زبان فارسی است که از مصدر «گرفتن» مشتق میشود. این فعل از نظر دستوری میتواند به صورت مضارع التزامی یا وجه امری برای سومشخص جمع (آنها) به کار رود. از منظر ریشهشناسی، این کلمه اصالت کهنی دارد و به ستاک ایران باستان مرتبط با چنگ زدن و ربودن بازمیگردد که دستخوش تغییرات آوایی و ساختاری زبان فارسی امروز شده است.
دامنهٔ معنایی این واژه بسیار گسترده است؛ در کاربردهای روزمره به معنای دریافت فیزیکی اشیاء، در مباحث حقوقی و پلیسی به معنای دستگیری و بازداشت، و در متون ادبی و عرفانی به معنای پذیرا شدن فیوضات معنوی و تملک روحی جلوه میکند. همچنین در ترجمه متون مقدس مانند قرآن کریم، این واژه بهترین برگردان برای افعالی نظیر «یأخذوا» به شمار میرود.