یعنی چه
واژه «رواح» در لغت به معنی زمان عصر تا شب، شامگاه و وقت زوال خورشید تا تاریکی شب است. همچنین این کلمه به معنای رفتن، حرکت کردن یا بازگشتن در هنگام عصر و رسیدن به آرامش و فراغت در پایان روز به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت «رَواح» (فتح حرف اول، واو ممدود) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «رواح» به عنوان پاسخ ۴ حرفی برای راهنماهایی چون «شبانگاه»، «وقت عصر»، «حرکت عصرگاهی» یا «ضد بامداد» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، معادلهای انگلیسی آن شامل Evening و Dusk برای مفهوم زمانی، و معادلهایی چون travel/departure در ترکیب با زمان عصر هستند.
به عربی
در زبان عربی، این واژه خود یک اسم و مصدر اصیل است که در مقابل «غُدُوّ» (بامداد) قرار میگیرد و به معنی زمان پسین یا حرکت در آن زمان است.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین برگردانها و معادلهای فارسی برای این واژه شامل شبانگاه، پسین، ایوار، شام و غروب هستند. در برخی متون قدیمی فارسی نیز به عنوان شکل دگرگونشدهای از کلمه «ارواح» (جانها و روحها) استفاده شده است.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در سوره سبأ آیه ۱۲ آمده است: «... غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ...» که به معجزه باد برای حضرت سلیمان اشاره دارد و معنای آن حرکت و جریان شبانگاهی و عصرگاهی باد به مسافت یک ماه است.
نماد چیست
واژه رواح به طور مستقل نمادگرایی سنتی خاصی ندارد، اما از نظر ریشهشناختی و معنایی، نمادی از زمان گذار (روز به شب)، پایان تلاش روزانه، بازگشت به خانه، و دست یافتن به آرامش، سکون و فراغت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل رواح
واژه «رواح» یک کلمه اصیل با ریشه عربی (ر و ح) است که لایههای معنایی ظریف و زیبایی دارد. این واژه در وهله اول به بازه زمانی زوال خورشید تا تاریکی شب یا همان شبانگاه و عصر اشاره میکند و در وهله دوم، بار معنایی حرکتی دارد؛ یعنی رفتن، کوچ کردن یا بازگشتن در هنگام عصر. این تقابل معنایی و زمانی در ادبیات قرآنی نیز به زیبایی در کنار واژه «غدو» (بامداد) قرار گرفته تا یک چرخه کامل از زمان یا حرکت را نشان دهد.
از سوی دیگر، به دلیل همریشه بودن این واژه با مفاهیمی چون روح، ریح (باد) و استراحت، حس آرامش و سبکبالی پایان روز را در خود نهفته دارد. در جدول کلمات متقاطع و لغتنامههای فارسی، این واژه چهار حرفی به عنوان مترادف شبانگاه، ایوار و پسین شناخته میشود و به خوبی نمایانگر زمان گذار روز به شب است.