یعنی چه
عبارت «زینت داده شده» یک صفت مفعولی مرکب است که حالت مجهول فعل «زینت دادن» را نشان میدهد. این ترکیب به هر چیزی اشاره دارد که با استفاده از زیورآلات، آرایش یا عناصر تزیینی، ظاهر آن زیباتر و آراستهتر شده باشد.
تنزین
تلفظ روان واژه شامل صدای کسره زیر تاء در زینت و هاء در داده میباشد: زینَت دادِه شُدِه.
در جدول
در حل جداول متقاطع، اگر پاسخ ۱۱ حرفی مد نظر باشد، خود عبارت «زینت داده شده» گزینهی اصلی است. برای تعداد حروف کمتر، کلماتی نظیر مزین، آراسته یا پیراسته کاربرد دارند.
به انگلیسی
این کلمات در زبان انگلیسی دقیقاً مفهوم آراسته شدن، جلوه یافتن و تزیین شدن با عناصر بیرونی را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای مختلف برای بیان این مفهوم استفاده میشود؛ المُزین به معنای آراسته و المزخرف بیشتر به معنای پرنقشونگار یا تزیینشده با طلا و جواهر است.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این عبارت در زبان فارسی شامل واژههایی چون آراسته، پیراسته، آذینشده، تجملیافته و منقش است که همگی مفهوم افزایش زیبایی ظاهری را میرسانند.
در قرآن
در قرآن کریم، این مفهوم غالباً با فعل مجهول «زُیِّنَ» تجلی یافته است. این تزیین گاه جنبهی الهی و طبیعی دارد (مانند آراستن آسمان با ستارگان در آیه ۶ سوره صافات: «إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِزِینَةٍ الْکَوَاکِبِ») و گاه جنبهی نفسانی و شیطانی دارد که اعمال دنیوی در نظر انسان جلوه میکند (مانند آیه ۱۴ سوره آلعمران: «زُیِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ...»).
جمعبندی و توضیح کامل زینت داده شده
عبارت «زینت داده شده» یک صفت مفعولی مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «زینت» (به معنی آرایش و زیبایی) و فعل مفعولی فارسی «داده شده» تشکیل شده است. این اصطلاح برای توصیف هر چیز، فرد یا مکانی به کار میرود که ظاهر آن با وسایل تزیینی، جواهرات، یا هنر آرایش، جلوه و کمال بیشتری یافته و آراسته شده باشد.
در فرهنگ و ادبیات، این عبارت دو رویه مادی و معنوی دارد؛ در دنیای مادی با نمادهایی چون طلا، گل و زیورآلات شناخته میشود، در حالی که در متون عرفانی و اخلاقی، فضایل انسانی و علم حقیقی به عنوان زینتهای باطنی جان انسان معرفی میگردند.
همچنین در آموزههای قرآنی، مفهوم زینت داده شدن (زُیِّنَ) کاربرد ویژهای دارد و به دو بخشِ تزییناتِ زیبای الهی مانند ستارگان در آسمان، و تزییناتِ فریبندهی مادی دنیا توسط شیطان یا هوای نفس تقسیم میشود که توجه به هرکدام، ابعاد عمیقتری از این واژه را آشکار میسازد.