یعنی چه
قیدافه در متون حماسی و اساطیری فارسی (مانند شاهنامه فردوسی)، نام پادشاه و ملکهٔ مقتدر، جهانجوی و باذکاوت سرزمین اندلس (یا بردع) است. او همان بانوانی است که اسکندر مقدونی را در لباس مبدل پادشاهی و سفارت، از روی تصویرش شناسایی کرد. همچنین در وجهی دیگر، این واژه نام جغرافیایی ولایتی در روم باستان (تغییریافتهٔ کاپادوکیه) است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با کسر قاف و سکون یا فتح یاء به صورت «قِیدافه» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی است که «ملکه افسانهای اندلس در شاهنامه»، «حاکم زن بردع در زمان اسکندر» یا «نام قدیم ولایت کاپادوکیه» را از کاربر میخواهند.
به انگلیسی
در برگردانهای انگلیسی و متون پژوهشی، برای اشاره به این شخصیت نام او را به صورت Qaydafa یا Ghidafeh مینویسند. در ریشهشناسی اساطیر غربی، این شخصیت با ملکه کانداس (Candace) همپوشانی دارد.
به فارسی
از آنجا که «قیدافه» یک اسم خاص اسطورهای و جغرافیایی است، ترجمه واژهبهواژه فارسی ندارد؛ اما در روایات موازی فارسی و نظامی گنجوی، از این شخصیت با نام «نوشابه» یا «بنوشابه» نیز یاد شده است.
در قرآن
نام قیدافه در کتاب قرآن و تفاسیر دینی و اسلامی نیامده است و فاقد کاربرد یا ریشه قرآنی میباشد.
نماد چیست
در ادبیات حماسی فارسی، قیدافه نماد عینی «زنان خردمند و فرمانروایان مدبر» است. او با تکیه بر زیرکی خویش و شناخت اسکندر از روی پرترهاش، مانع از خونریزی و جنگ شد و صلح را مقتدرانه برقرار ساخت. همچنین نمادی از ثروت و شکوه سرزمینهای دور در تخیل تاریخی ایرانیان است.
جمعبندی و توضیح کامل قیدافه
واژه «قیدافه» یک اسم خاص کهن در زبان و ادبیات فارسی است که بیش از هر چیز به عنوان یک شخصیت اسطورهای و حماسی در شاهنامه فردوسی شناخته میشود. قیدافه ملکه خردمند و مقتدر سرزمین اندلس بود که در دوران جهانگشایی اسکندر مقدونی با تدبیر و هوشمندی نظامی توانست مانع هجوم او شود و صلح را برقرار سازد. داستان زیرکی او در شناختن اسکندرِ با لباس مبدل، از بخشهای جذاب اساطیر ایرانی است.
از منظر ریشهشناسی، پژوهشگران این نام را معرب یا دگرگونشده نامهای بیگانه میدانند؛ برخی آن را با ملکه «کانداس» (Candace) در افسانههای رومی اسکندر مرتبط دانسته و برخی دیگر آن را تغییریافته کلمه یونانی «کاپادوکیه» (منطقهای در ترکیه امروزی) قلمداد میکنند که در شاهنامه نیز به عنوان یک نام جغرافیایی برای ولایتی در روم به کار رفته است.
با توجه به اسم خاص بودن قیدافه، این واژه مشتقات، همخانواده یا متضاد لغوی در زبان فارسی ندارد و در لغتنامهها و جداول کلمات متقاطع، همواره به عنوان نمادی از پادشاهی زنان، ذکاوت، دوراندیشی و تدبیر زنانه معرفی میشود.