یعنی چه
این کلمه فعل ماضی، صیغه جمع مذکر مخاطب از باب مفاعله و ریشه (ح ج ج) است که به مفهوم مجادله، مباحثه دوطرفه و به رخ کشیدن استدلالها برای غلبه بر طرف مقابل اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة بر روی حرف «ج» اول، سکون روی «ج» دوم، فتحة روی «ت» و سکون روی «م» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند حاججتم یا جادلتم به عنوان پاسخ برای راهنمای «بحث و جدل کردید» استفاده میشوند.
به انگلیسی
عبارات فوق دقیقترین برگردانهای انگلیسی برای رساندن مفهوم بحث و مناظره گروهی در زمان گذشته هستند.
به عربی
این کلمه خود ساختار عربی دارد و مترادفهای هممعنی آن در این زبان، افعالی همچون جادلتم و خاصمتم هستند.
به فارسی
در زبان فارسی این واژه بیشتر در متون کهن، ادبیات دینی و تفاسیر به کار میرود و معادلهای روان آن «جدال کردید» و «دلیل آوردید» است.
در قرآن
این واژه در آیه «هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ» به کار رفته و به لجاجت و بحثهای بیپایه و بدون علم اهل کتاب اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل حاججتم
کلمه «حاججتم» یک فعل عربی از ریشه «ح ج ج» و باب مفاعله است که به طور دقیق به معنای «بحث، مناظره و مجادله کردید» میباشد. این واژه در متون اسلامی و ادبیات فارسی کاربرد ویژهای دارد و نشاندهنده فرایند رویارویی دو یا چند طرف با استفاده از استدلالها و براهین برای محکوم کردن یکدیگر است.
در فرهنگ قرآنی، این کلمه دقیقاً یکبار در آیه ۶۶ سوره مبارکه آلعمران ظاهر شده است؛ جایی که خداوند افرادی را که بدون آگاهی و دانش واقعی به بحث و جدلهای مذهبی و کلامی میپردازند، مورد ملامت قرار میدهد. از این رو، در اصطلاح تفسیری نمادی از لجاجت در گفتگو و مجادلات بیسرانجام به شمار میرود.
همخانوادههای تفکیکناپذیر این کلمه نظیر حجت، احتجاج و محاجه همگی در زبان فارسی معاصر برای بیان مفاهیم منطقی، قضایی و کلامی مربوط به اثبات ادعاها کاربرد فراوان دارند.