یعنی چه
این واژه صفتی مرکب است که برای توصیف رفتار، گفتار یا نامهای به کار میرود که در نهایت محبت، نرمی و گشادهرویی انجام یا بیان شده باشد و نشاندهنده اصالت اخلاقی است.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب بخش اول با ضمه روی لام (لُطف) و بخش دوم با آ کلاهدار و میم مکسور (آمیز) تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این نشانه، خود واژه «لطف امیز» یا مترادفهای آن مانند مهرآمیز است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با لحن کلام میتوان از واژههای فوق برای رساندن این مفهوم استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی از ریشه ثلاثی مجرد ل ط ف و مشتقات آن یا واژههای متمایل به حب و دوستی استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای توصیف رفتار یا گفتاری که با ملاطفت همراه است، این کلمات به کار میروند.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی خالص فارسی یا ترکیبات رایج آن شامل مواردی است که بار معنایی مودت، دوستی و خیرخواهی را دلالت میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این واژه نماد رفتار غیرخشن، اخلاق دلپذیر و صلحجویی در برابر تندی و کینهتوزی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لطف امیز
واژه «لطفآمیز» یک صفت مرکب فاعلی زیبا در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «لطف» (ریشه عربی به معنی نرمی و ظرافت) و بن مضارع «آمیز» (از مصدر فارسی آمیختن) ساخته شده است. این کلمه دقیقاً به معنای هر نوع رفتار، گفتار یا رویکردی است که با چاشنی محبت، نیکویی، بزرگواری و گشادهرویی همراه شده باشد و در ادبیات اجتماعی و سیاسی مکرراً به عنوان نمادی از صلح و دیپلماسی نرم کاربرد دارد.
اگرچه خود این ترکیب مرکب به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه اولیه آن یعنی «لطف» و صفت مشبهه «لطیف» بارها به عنوان یکی از اسامی برجسته باریتعالی (به معنای باریکبین و مهربان پنهان) ذکر شده است. در ساختار کلمات متقاطع و جدول نیز این کلمه با ۷ حرف به عنوان یک پاسخ دقیق برای مفاهیمی همچون مهرآمیز یا مشفقانه شناخته میشود.