یعنی چه
واژه «گهگاهی» در زبان فارسی به عنوان قید زمان به کار میرود و نشاندهنده وقوع کاری یا پدیدهای به صورت نامنظم، پراکنده و در فواصل زمانی متناوب و غیرمستمر است.
مترادف
این کلمات همگی بیانگر تکرار ضعیف و غیرمداوم یک رویداد در بازههای زمانی مختلف هستند.
متضاد
واژههای متضاد گهگاهی بر تداوم، پایداری و جریان همیشگی و بدون انقطاع یک عمل دلالت دارند.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با سکون روی هاء اول و صدای کشیده الف در هر دو بخش صورت میگیرد: [gāh-gāhī].
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات و قیدهای فوق دقیقاً همان مفهوم ناپیوستگی و وقوع در فواصل زمانی پراکنده را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی برای بیان مفهوم زمان نامستمر و کارهای پراکنده از تنوین در أحياناً یا عبارات ترکیبی زمانمحور استفاده میشود.
به فارسی
در برگردانهای خالصتر یا ساختارهای ادبی فارسی معادلهایی چون کمگاه یا عبارت توصیفی وقتی غیر از وقتی دیگر (وقتاً دون وقت) برای آن ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل گهگاهی
واژه «گهگاهی» یک قید زمان اصیل فارسی و برخاسته از پارسی میانه است که از تکرار کلمه «گاه» (به معنی وقت و زمان) به همراه مخففسازی بخش اول و افزودن پسوند قیدی «ـی» تشکیل شده است. این ساختار زبانی به خوبی مفهوم تکرار کمتناوب و رخدادهای پراکنده را در خود جای داده است.
استفاده از این کلمه در ادبیات کلاسیک و زبان روزمره، حس نرمی و طبیعی بودن یک اتفاق را بدون اجبار به تداوم نشان میدهد. این واژه از نظر آماری ۶ حرف دارد و در حل جدولهای کلمات متقاطع و درک متون کهن کاربرد فراوانی دارد.