یعنی چه
اسباب لهو به وسایل، ابزارها یا سرگرمیهایی اطلاق میشود که انسان را از کارهای بااهمیت، اهداف عالی زندگی، عقلانیت و یاد خدا بازداشته و به امور بیهوده مشغول میکند. در اصطلاح فقهی نیز گاه به ابزارهای ویژه قمار یا موسیقی طربانگیز اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی ساخته شده و در زبان فارسی به صورت «اَسبابِ لَهو» (asbāb-e lahv) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ مستقیم این عبارت در جدول «اسباب لهو» با ۸ حرف است. واژههای مترادف دیگر مانند «ملاهی» یا «آلات طرب» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از عباراتی که به وسایل سرگرمی، عوامل حواسپرتی یا ابزارهای غفلت اشاره دارند استفاده کرد.
به عربی
این ترکیب ریشه عربی دارد و در این زبان از کلماتی چون أدوات، آلات یا واژه تککلمهای ملاهی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این ترکیب عبارتند از: ابزار سرگرمی، وسایل بازی و تفریح، وسایل بازیچه، سرگرمیهای بیهوده و اسباب عیش و طرب.
در قرآن
خود ترکیب «اسباب لهو» در قرآن نیامده، اما ریشه «لهو» بارها ذکر شده است؛ مانند آیه ۶ سوره لقمان «لهو الحدیث» (سخنان بیهوده که انسان را گمراه میکند) و آیه ۳۲ سوره انعام که زندگی دنیا را «لعب و لهو» (بازی و سرگرمی فانی) معرفی میکند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون مذهبی، اسباب لهو نمادی از جلوههای فریبنده جهان مادی، دلبستگیهای دنیوی و موانع سیر و سلوک معنوی است که روح انسان را اسیر کرده و مانع رشد عقلانی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اسباب لهو
عبارت «اسباب لهو» ترکیبی واژهشناختی با ریشه عربی است که از دو بخش «اسباب» (به معنی وسایل و ابزارها) و «لهو» (به معنی غفلت و روگرداندن از کار بااهمیت به سوی کار بیاهمیت) تشکیل شده است. این اصطلاح در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، به هرگونه وسیله، بازی یا مشغولیتی گفته میشود که انسان را از یاد خدا، وظایف اصلی اخلاقی و اهداف والای زندگی بازمیدارد و او را غرق در خوشگذرانیهای زودگذر میکند.
در فقه اسلامی، این واژه بار معنایی خاصتری نیز به خود میگیرد و در بسیاری از مواقع به آلات قمار یا ابزارهای موسیقی طربانگیز و مجالس عیش و نوش اطلاق میگردد. قرآن کریم نیز اگرچه کلمه اسباب لهو را به طور مستقیم به کار نبرده، اما ریشه آن را در قالب مفاهیمی چون «لهو الحدیث» یا توصیف دنیا به «لعب و لهو» به شدت مورد نکوهش قرار داده است تا انسان را از افتادن در دام غفلت برهاند.
در یک نگاه نمادین و تحلیلی، اسباب لهو در اشعار و متون عرفانی مظهر تمام وابستگیهای مادی و حجابهایی است که میان انسان و حقیقت مطلق فاصله میاندازند. این مفهوم به ما یادآوری میکند که سرگرمیهای بیهدف چگونه میتوانند تمرکز انسان را از مسیر هدایت و تفکر عقلانی منحرف سازند.